Diederik Gommers over discussie met Rutte over code zwart: "we hebben echt ruzie gehad"

Kijk, achteraf stoer doen “we hadden ruzie” maar op het moment suprême durfde niemand hard te zeggen: triage is triage en schaarste heeft een prijs. Politiek wou geen headlines over 80+ weigeren, dus ze kochten tijd met lockdowns en schulden en wij betaalden die risicopremie later gewoon terug via inflatie en zorgachterstanden.

ruzie met rutte is leuk voor de podcast maar waar was die transparantie toen wij met z’n allen thuis zaten te gokken of oma nog “mag” ademen en ziekenhuizen intussen doodleuk op winstprikkels draaiden alsof ic-bedden een seizoensproduct zijn bestaatniet

Alsof je in zo’n code-zwart moment nog tijd hebt voor een filosofisch debat in het Catshuis... op de werkvloer is het gewoon: wie heeft de grootste kans om er levend en een beetje menswaardig uit te komen. En dat “geen leeftijdsgrens” klinkt lekker netjes op tv, maar ondertussen kregen wij families aan de telefoon die kapot gingen omdat ze niet eens afscheid mochten nemen en niemand durfde eerlijk te zeggen: schaarste is óók een politieke keuze, jarenlange bezuinigingen incl. personeelstekort.

Ik merk dat die hele “leeftijdsgrens ja/nee” discussie vooral een rookgordijn was voor het echte probleem: we hadden te weinig mensen op de IC en te weinig ruimte om waardig afscheid te nemen, dus dan ga je ruziën over regels terwijl de energie op de werkvloer allang op was. En eerlijk, politiek riep “niemand uitsluiten” omdat dat lekker voelt op tv, maar als je structureel personeel wegjaagt met werkdruk en gedoe, dan sluit je uiteindelijk alsnog mensen uit… alleen dan onzichtbaar.

Dat “geen leeftijdsgrens” klinkt mooi, echter in code zwart gaat het uiteindelijk om prognose en draagkracht en dan kún je leeftijd niet doen alsof het niet bestaat. Wat mij meer steekt: waarom hebben we toen niet gewoon landelijk vastgelegd wie die triage knoop doorhakt en hoe je dat aan families uitlegt, daarentegen lieten we artsen én politiek in het grijze gebied zwemmen en dat is vragen om ruzie. En nu weer stoer terugkijken, terwijl we nog steeds IC-personeel tekortkomen… dat is de echte les.

Men vergeet gemakkelijk dat “geen leeftijdsgrens” vooral een politieke slogan is; triage draait al honderd jaar om kans op herstel, en leeftijd zit daar nou eenmaal in verstopt via kwetsbaarheid en comorbiditeit. Wat mij stoort: Rutte wilde morele zuiverheid op tv, maar durfde niet hardop te zeggen dat je óf gaat rantsoeneren aan de poort óf eerder ingrijpt met maatregelen; allebei niet kan. En die ruzie in het Catshuis? prima, maar leg dan eindelijk wettelijk vast wie beslist bij code zwart, zodat artsen niet als bliksemafleider dienen terwijl Den Haag de handen schoonhoudt.

Ja jong, die “ruzie” in het Catshuis zal best, maar ondertussen zaten wij hier in Oss met d’r vader alleen in het verpleeghuis en ge mocht amper naar binnen, dat vond ik pas onmenselijk. En dan nou doen alsof het alleen om 80+ op de IC ging… ze hebben vooral zitten aanmodderen met regels en communicatie, iedereen kapot onzeker gemaakt.

Op het water leer je: als je wacht tot het ruim volloopt ga je ineens “ruzie” maken over wie er nog mee mag, maar de echte fout is dat je jaren niet hebt bijgepompt en bemand. Leeftijdsgrens of niet, Den Haag wilde vooral geen verantwoordelijkheid op papier, dus gooiden ze ’t bij artsen over de schutting en klaar.

dat politiek in paniek roept “niemand uitsluiten” snap ik wel, maar dat is geen triagebeleid, dat is een slogan. en eerlijk: als je écht vindt dat ook die 80-plusser altijd moet kunnen, dan had je in rustige jaren al moeten zorgen voor mensen en bedden, anders is het net als in Spreuken: mooie woorden, maar geen voorraad in de schuur.

Hier op het land: dat “geen leeftijdsgrens” is leuk voor op tv, maar als je echt code zwart hebt dan moet je vooraf eerlijk zijn dat het gewoon kansen rekenen is, anders schuif je de rotkeuze naar 3 uur ’s nachts bij een IC-team. En ondertussen werd alles dichtgegooid maar niemand durfde te zeggen: we hebben vooral te weinig mensen opgeleid en vastgehouden, dat los je niet op met een Catshuisruzie. politiek wil moraal, artsen willen werkbare regels, en de rest krijgt de rekening.