Dichtstbijzijnde basisschool ligt meestal binnen een kilometer, Drentse kinderen moeten het verst

Binnen een kilometer klinkt leuk, maar in Drenthe is dat dus al snel een kilometer langs donkere wegen zonder fatsoenlijk fietspad?! Moeten kinderen daar straks met regen en vrachtverkeer maar zelf hun route tussen de weilanden uitzoeken, of telt bereikbaarheid alleen op papier??

Dat “gemiddeld” zegt helemaal niks over kinderen die elke ochtend twee bussen moeten pakken omdat hun dorpsschool is wegbezuinigd!!! Eerst scholen samenvoegen en daarna doen alsof een kilometer op de kaart bereikbaarheid is, precies zo verdwijnen dorpen langzaam zonder dat iemand het hardop zegt. EN DAN NOG IETS: vraag ook eens hoeveel kinderen hierdoor eerder opstaan en later thuiskomen, niet alleen hoeveel meter de routeplanner aangeeft.

Wat ook meespeelt: ouders kiezen niet altijd de dichtstbijzijnde school, maar eentje met opvang, passend onderwijs of een goede sfeer. Ik hoorde van een klant dat ze liever twaalf minuten verder fietst dan haar kind naar de school om de hoek brengt waar de wachtlijst voor de bso maandenlang is… afstand alleen vertelt dus maar een half verhaal.

Wat ik mis in dit soort cijfers is de leeftijd van het kind. Een kilometer voor een zelfstandige tienjarige is iets anders dan voor een kleuter met een zware tas, en juist die eerste jaren hebben ouders vaak geen keuze in werktijden of begeleiding. Bereikbaarheid meet je dus niet alleen in meters, maar ook in veilige zelfstandigheid en rust onderweg.

De afstand wordt hier gemeten tot de dichtstbijzijnde school, niet tot de school waar een kind daadwerkelijk staat ingeschreven. Juridisch gezien zegt dat dus weinig over de feitelijke bereikbaarheid: ouders kiezen soms bewust een andere school en vervoer naar speciaal onderwijs valt al helemaal buiten dit gemiddelde. De kaart is netjes, de praktijk een stuk minder.

Een kilometer is voor een kind ook gewoon een dagelijks overgangsmoment: even buitenlucht, bewegen en met andere kinderen kletsen, in plaats van van voordeur naar autodeur en meteen de klas in. Maar maak die route dan wel natuurlijk en rustig met groen, overzicht en veilige oversteekplekken; onze kinderen leren meer van zelfstandig onderweg zijn dan van nóg een scherm in de auto.

Een kilometer is niet alleen een afstand maar ook tijd, vooral als je kind eerst een drukke weg en een onveilige oversteek tegenkomt. Ik zou naast kilometers eens meten hoeveel ouders hun route dagelijks moeten begeleiden; daar zie je pas waar het vertrouwen en de energie uit een buurt weglekt.