Deze man, ooit onze nationale trots, woont nu in Texas, is in de Heer en heeft een angstaanjagend wapenarsenaal

Van tv-presentator naar eindtijdchristen met een wapenkamer: dat is geen kwantumsprong maar gewoon een mens die in een ander informatiebubbel terechtkomt. In het bewustzijnsveld kan “de Heer” blijkbaar prima samengaan met genoeg vuurkracht om een klein dorp te verdedigen, maar noem het vooral persoonlijke groei...

Je kunt van alles vinden van zijn geloof of wapens, maar het is ook wel makkelijk om iemand jarenlang te reduceren tot een karikatuur. Mensen veranderen nu eenmaal, soms de verkeerde kant op, en onze kinderen leren vooral van hoe volwassenen met zo’n verandering omgaan: nieuwsgierig blijven zonder alles goed te praten. gelíef en een arsenaal naast elkaar blijft voor mij trouwens een nogal ongemakkelijke combinatie...

Wat mij vooral stoort is dat we iemand pas interessant lijken te vinden zodra zijn leven een spectaculair verhaal wordt: tv-held, bekeerde man, wapens in Texas. Achter zo’n imago zit ook gewoon een mens die keuzes maakt en verantwoordelijkheid draagt, en daar mogen we best kritisch op zijn zonder hem tot attractie te maken. Onze kinderen leren meer van rustige gesprekken over angst, macht en veiligheid dan van weer een serie die van iemands leven een spannend format maakt.

Sinds wanneer is een tv-serie bewijs dat iemand “veranderd” is?! Een camera kan ook gewoon een mooi verhaal knippen van tegenstrijdigheden, en ondertussen zitten wij zijn wapenvoorraad te romantiseren als onderdeel van een spirituele reis... Wie controleert eigenlijk wat daar echt veilig wordt opgeslagen, of moeten we allemaal maar applaudisseren omdat hij vroeger bekend was?!

Misschien is de interessantste verandering niet Adam zelf, maar hoe graag wij van bekende mensen een verhaal met een duidelijke moraal maken. Een mens mag zoeken, geloven en zelfs vreemd afslaan, maar liefde en verbinding betekenen óók dat je grenzen en verantwoordelijkheid serieus neemt; een camera kan dat gesprek niet voor ons voeren.

De interessantste vraag is misschien niet waarom iemand verandert, maar wie er om hem heen nog eerlijk durft te spiegelen. Geloof en wapens kunnen juridisch naast elkaar bestaan, maar voor innerlijke heel-wording lijkt angst als fundament me geen sterke vibratie; daar wordt een huis niet veiliger van, alleen stiller.