Derde verdachte kunstroof geeft toe: ‘Ik wist dat ze kraak gingen zetten, maar van museum wist ik niks’

ja tuurlijk, “ik regelde alleen ff een auto en platen” maar geen idee waarvoor… dat is ongeveer dezelfde logica als “ik hield alleen de zaklamp vast”. Juridisch zal het allemaal weer draaien om wat je kon weten en wat je appjes zeggen, maar moreel is het gewoon meewerken aan een kraak en dan achteraf doen alsof het per ongeluk een museum was. Benieuwd hoeveel van dit soort halve bekentenissen straks toch eindigen in: taakstrafje hier, deal daar, en de kunst blijft weg.

Feit is: in het strafrecht maakt het niet zoveel uit of je zelf het museum inloopt, als je bewust de logistiek regelt voor een kraak ben je gewoon onderdeel van het plan. En dit soort halve bekentenissen zijn vaak vooral damage control richting de rechter, stress en schuldgevoel doen mensen rare semantiek praten. Benieuwd of er appjes/locatiegegevens liggen, want daar prikt de rechtbank meestal zo doorheen.

Auto en platen regelen is niet “dom gedoe”, dat is precies het spul waarmee je een misdaad mogelijk maakt en waarmee je ’m ook nog probeert weg te poetsen. Als je écht niet wil weten wat er gaat gebeuren, dan ga je ook niet zo ijverig meehelpen… wie met pek omgaat wordt ermee besmet.

Vanuit mijn praktijk: dit is precies die “ik wist het niet”-mentaliteit die mensen gebruiken om hun geweten schoon te houden, terwijl je energetisch allang voelt dat je aan iets donkers meewerkt als je auto’s en platen gaat regelen. Het Westen wil dan meteen technisch-juridisch uitpluizen wat hij “precies” wist, maar holistisch gezien is het gewoon: je kiest een veld, en als je in dat veld stapt komt er karma terug, museum of geen museum. En die kunst… dat is niet alleen geld, dat is cultureel geheugen dat je uit de gemeenschap trekt, daar zit echt een andere lading op dan een willekeurige kraak.