Defensie zet in op onbemenste wapensystemen in 'recht van de sterkste-wereld'

Nou, drones en onbemande spul snap ik wel na Oekraïne, maar wie garandeert dat die dingen niet gewoon gehackt worden of dat je straks met een joystick “per ongeluk” de verkeerde raakt… dat voelt toch best eng?

Nou ja, iedereen heeft het over hacken, maar ik denk ook: als we straks “onbemand” gaan, dan moet je dus wel een eigen fabriekje en onderdelen hier hebben, chips, accu’s, propellors, anders zit je in een crisis weer te bedelen bij dezelfde landen waar we nu al afhankelijk van zijn, en dan heb je een dure speelgoedkist zonder batterijen hoor, toch.

Dat “meer dan de helft van de effecten onbemand” klinkt modern, maar het is ook gewoon een politieke keuze om oorlog nóg meer als IT-project te framen: schermen, data, targets, klaar. Enerzijds red je levens aan onze kant, anderzijds verlaag je de drempel om geweld in te zetten omdat de kosten minder “zichtbaar” zijn (geen bodybags op het Journaal, wel een dashboard met succespercentages). En die vertrouwelijkheid rond aantallen… ja veiligheid prima, maar het schuift ook lekker makkelijk richting: miljarden uitgeven zonder dat de Kamer echt kan toetsen of we een robuuste capaciteit bouwen of een dure demo voor de defensie-industrie. Als je dan toch die “recht van de sterkste”-taal gebruikt, wees eerlijk: dit gaat niet alleen om verdedigen, dit gaat om macht organiseren — en daar hoort keiharde democratische controle bij, niet alleen een persmomentje met stoere woorden.