De teneur na de presentatie van de nieuwe schijf van vijf was simpel samen te vatten: kom níet aan onze gehaktbal

Van een gehaktbal op z’n tijd is nog nooit iemand omgevallen hoor. Ge kunt gezond eten zonder dat iedere maaltijd naar gras en linzen smaakt, laat mensen zelf een beetje kiezen zeg.

Het echte probleem is niet die gehaktbal, maar dat gezond eten voor veel mensen helemaal geen vrije keuze is. Ik zie dagelijks gezinnen die moeten kiezen tussen verse producten en de energierekening; roep dan niet alleen dat mensen minder vlees moeten eten, maar zorg dat peulvruchten, groente en goed eten ook betaalbaar en makkelijk te krijgen zijn.

De gehaktbal is vooral een handig rookgordijn geworden. Niemand beweert dat één bal per week verboden moet worden, maar zodra gezondheid én klimaat in hetzelfde advies staan, doen politici alsof de overheid morgen je koelkast komt inspecteren. Wat was hier precies de nieuwe regel — en welke koppen maakten er een verbod van?

De gehaktbal heeft inmiddels meer politieke bescherming dan de linze... terwijl juist onze eetcultuur ook gewoon in beweging is. De engelen fluisteren dat niemand zijn bord hoeft in te leveren, maar dat het collectief wel mag leren dat minder vlees geen aanval is op vrijheid... gewoon een andere vibratie in de keuken.