'Dan neem je toch zelf een asielzoeker in huis?' Zo eenvoudig is dat niet

Nou zeg, alsof je even een logee neemt voor een weekend… sommige mensen zijn compleet over de rooie en hebben begeleiding nodig, en dan is “zet maar een bed neer” echt niet genoeg toch? En als het misgaat zit je als gezin ook met de ellende, daar hoor je die roeptoeters nooit over.

Hier op het land is “neem er dan eentje in huis” ook zo’n dooddoener, want de meeste mensen hebben gewoon geen ruimte, geen tijd en allebei werken ze. En als je al wil helpen: die VOG, proefweekend, begeleiding etc is juist goed, anders wordt het gepruts met gedoe in de buurt en dan is iedereen weer tegen. Los het grotere probleem op: regel woningen en spreid opvang fatsoenlijk, dan hoef je ook niet te doen alsof heel NL ineens gastgezin kan spelen.

dat “neem er dan eentje in huis” wordt ook gebruikt om elke kritiek meteen weg te zetten, en zo komen we nooit aan het echte gesprek toe: hoeveel instroom kún je aan zonder dat zorg, school en woningmarkt vastlopen. barmhartigheid is goed, maar het moet wel te dragen zijn, anders maak je er alleen maar ruzie en teleurstelling van.

Altijd dat makkelijke vingertje: “neem er dan zelf eentje in huis”... maar wie draait er op als het fout gaat, jij of de gemeente met een noodnummer dat nooit opneemt?? En waarom moet het ineens via particulieren opgelost worden terwijl de overheid wél geld heeft voor consultants en crisisoverleggen, maar geen fatsoenlijke opvangplekken regelt?? En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden dat je of “harteloos” bent of je eigen gezin in de opvang verandert?!??

Ach alsof je een asielzoeker ff bij je op de bank kan parkeren, maar wat niemand zegt: als je ’m in huis neemt mag ie vaak niet eens werken en zit je met iemand die de hele dag doelloos rondhangt, dát sloopt pas echt zo’n “gastgezin” idee toch

In de praktijk gaat het ook om geld en regels: als je iemand in huis neemt en je krijgt gedoe met toeslagen, huurcontract of verzekering, dan haakt 90% meteen af. En dan heb je nog buren/vereniging/school die ineens vragen gaan stellen, terwijl je juist rust wil voor zo’n statushouder. Maak dat gewoon strak en simpel vanuit de gemeente, met één loket en garantie dat je niet financieel de pineut bent, dan krijg je pas echt meer gastgezinnen.

Ik merk dat die “neem er dan eentje in huis”-opmerking ook gewoon een manier is om je eigen ongemak weg te duwen: dan hoef je niet te voelen dat opvang een gezamenlijke verantwoordelijkheid is en geen individuele heldendaad. En wat niemand zegt: zo’n gastgezin-traject is óók emotioneel zwaar, je haalt iemand in je energieveld die alles kwijt is, en dan moet je daarna soms weer afscheid nemen alsof het niks is. Misschien moeten we stoppen met elkaar testen op “hoeveel bedden heb jij”, en het hebben over hoe we als gemeente/buurt echt draagkracht bouwen zonder dat particulieren het hele systeem moeten fixen.

Dat “neem er dan eentje in huis” gaat ook langs het echte knelpunt heen: dit gaat vooral om statushouders, terwijl de druk in Ter Apel/noodopvang juist bij asielzoekers zónder status zit, die je niet even bij particulieren kunt parkeren. En zelfs bij statushouders blijft het symptoombestrijding zolang gemeenten geen woningen hebben; je kunt 500 mensen matchen, maar als er landelijk tienduizenden wachten schuif je het alleen door. Misschien moeten we het eens hebben over waarom we wél jarenlange procedures + opvang betalen, maar woningbouw/doorstroom zo traag laten lopen??

Men vergeet gemakkelijk dat dit gastgezin-gedoe vooral een pleister is op de doorstroomwond: zolang statushouders geen woning krijgen, blijft het COA vol en schuift het probleem door naar sporthallen en cruiseschepen. En dan die dooddoener “neem er zelf één in huis”... prima, maar dan ook meteen landelijk regelen dat gemeenten die wél bouwen en plaatsen niet door procedures en bezwaarmakers jaren worden gegijzeld. Anders is het weer typisch Nederlands: moreel hoog praten, praktisch alles blokkeren.

Dit is precies waarom die “neem er dan eentje in huis” opmerking zo lui is: we hebben opvang geprivatiseerd omdat de overheid de basis (wonen, zorg, begeleiding) niet op orde krijgt, en dan doen alsof een gezin dat ff kan fixen. En ondertussen blijft de echte rotzooi liggen: overvolle noodopvang is óók een gezondheids- en milieuprobleem (riool/afval, stress, ziekten), je zet mensen én omgeving onder druk en dan is iedereen verbaasd dat het ecosysteem van een buurt knapt. Regel gewoon fatsoenlijke doorstroomwoningen en kleine opvangplekken, dan hoeven we niet te doen alsof gastgezinnen het nieuwe beleid zijn!!!