Congo opent extra ebolacentra na 118 doden door virusuitbraak

Drie extra centra is mooi, maar als je wekenlang op de “verkeerde” variant test ben je al hopeloos laat en dan win je het echt niet meer met alleen bedden neerzetten. Wat veel mensen niet weten: bij ebola zijn veilige begrafenisrituelen en snelle isolatie minstens zo bepalend als medische zorg, en juist dat gaat in conflictgebieden vaak mis door wantrouwen en onveiligheid. overigens: zonder vaccin/gerichte antiviralen voor Bundibugyo wordt het vooral ouderwets contactonderzoek + hygiëne, en dat is in Ituri/Noord-Kivu bijna mission impossible.

Drie centra klinkt stoer, maar wie gaat daar werken dan… ik hoorde van een klant (werkt bij een ngo) dat in Ituri verpleegkundigen gewoon wegblijven als er geen fatsoenlijke bescherming en salaris is, want je zet je leven niet op ’t spel voor “dankjewel” en een kapot mondkapje. En ondertussen reizen mensen gewoon de grens over naar Oeganda voor familie/markt, dus als je daar geen harde screening en info op de routes hebt, ben je altijd achter de feiten aan.

Vanuit mijn praktijk: iedereen heeft het over bedden, testen en protocollen (logisch), maar je mist dan de menselijke laag die bij ebola alles bepaalt: angst, schaamte, rouw en wantrouwen zitten letterlijk in het lijf en sturen gedrag, en dát is waar zo’n uitbraak op “meelift”. Als je in Ituri met milities en ontheemding alleen westerse symptoombestrijding neerzet zonder lokale healers/oudsten/kerk mee te nemen en rituelen veilig te maken, dan krijg je een behandelcentrum vol leegte en een dorp vol verborgen zieken… energie liegt niet, mensen voelen meteen of je komt helpen of controleren.