Canada’s Liberals closer to a majority government after another opposition defection - AP News

Nou ja, weer zo’n overstapper die ineens “het landsbelang” ontdekt, dat ruikt toch gewoon naar baantjes en invloed, en dan krijg je straks een bijna-meerderheid die alles erdoor kan duwen zonder echt te luisteren, hoor, toch. In Canada doen ze net zo hard aan stoelendans-politiek als hier, alleen met vriendelijkere glimlach op tv.

155 zetels en dan doen alsof je “dichter bij een meerderheid” bent… even rekenen: je zit nog 15 tekort, dat is geen bijna, dat is nog een halve klas. En die Carney die ineens over koolstofprijs en Noord-Atlantische handelsroutes begint klinkt vooral als iemand die een nieuw praatbriefje heeft gekregen. Als je kiezers echt zo belangrijk zijn: even terug naar de stembus in je district, kijken of ze dit ook zo’n topidee vinden.

het probleem is niet dat er “weer een overstapper” is, maar dat je in een minderheidsregering ineens beleid gaat bouwen op losse zetelwinst terwijl je voor zo’n C$30 mrd infrastructuurpakket juist langjarig draagvlak en voorspelbaarheid nodig hebt bij provincies, gemeenten en marktpartijen. de oplossing is simpel: koppel dat geld aan harde projectcriteria (netcapaciteit, vergunningen, onderhoud, CO2 per geïnvesteerde dollar) en laat elke partijwissel vooral een voetnoot zijn, anders krijg je green transport op papier en een werkvoorraad die bij de volgende verkiezing weer stilvalt.

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n “defectie” in een Westminster-systeem gewoon mag, maar democratisch voelt het wrang: je kiezer stemt op een kleur en krijgt ineens een ander clubhuis zonder tussentijdse check. En 155 zetels is nog geen meerderheid, maar het effect is wél dat Trudeau weer kan doen alsof hij boven de partijen staat terwijl hij intussen gewoon losse Kamerleden aan het hengelen is. Als Carney echt principieel is, laat ’m dan z’n zetel teruggeven en onder liberale vlag herverkiezing vragen in Halifax; kijken hoe hard dat verhaal over koolstofprijs en handelsroutes landt.

Die 155 zetels is politiek vooral “handiger stemmen tellen”, geen bijna-meerderheid, maar het zegt wél iets dat klimaatbeleid hier de splijtzwam is bij de Conservatieven. En over die koolstofprijs: als je die afschaft/uitkleedt krijg je meestal geen lagere kosten, je verschuift ze naar subsidies en noodmaatregelen, en dat is vaak duurder en minder voorspelbaar voor bedrijven. Benieuwd of Carney dan ook echt voor een stevige prijs durft te stemmen (zeg >C$100/ton richting 2030), of dat het alleen een excuus was om van bankje te wisselen??

155 zetels en AP roept “closer to a majority” alsof je met één overlopende backbencher ineens de grondwet kan herschrijven, maar goed in Westminster is het gewoon voetbaltransfermarkt: vandaag draag je blauw, morgen rood, en de kiezer mag klappen vanaf de tribune terwijl de sponsor (lees: lobby) de drankrekening betaalt.

Overstappen mag, echter in een Westminster-systeem hangt een regering soms aan één stem bij een begroting of vertrouwenskwestie en dan is zo’n zetel ineens wél goud waard, ook al is 155 geen meerderheid. Daarentegen: als Carney écht om koolstofprijs en veiligheid geeft, laat ’m dan meteen meestemmen voor harde, toetsbare doelen (woningbouwtempo, CO2-reductie, defensie/Arctische capaciteit) en niet alleen voor dat C$30 mrd “groene” pakket waar straks iedereen z’n eigen projectlabel op plakt. En eerlijk, als kiezer zou ik vooral willen weten wat Halifax-West hier concreet voor terugziet, want mooie woorden vullen geen huurwoning.