Binnen 24 uur zeven bergbeklimmers om het leven gekomen in de Alpen

Men vergeet gemakkelijk dat de Mont Blanc geen pretpark is maar een hooggebergte waar de boel door warmere zomers letterlijk loskomt; steenslag is daar tegenwoordig bijna “normaal” geworden. Zeven doden in 24 uur klinkt extreem, maar het past in een patroon: te vroeg op pad, te weinig marge, en iedereen wil nog even snel een top meepakken omdat het weer “goed” lijkt. En dan die reddingsdiensten maar op laten draven; heldenwerk, maar het blijft dweilen met de kraan open als de berg zelf instabieler wordt.

Die “herziening van veiligheidsprotocollen” klinkt altijd lekker, maar dit speelt zich af in FR/IT met al hun eigen regels en reddingsdiensten; je gaat echt geen EU-breed bergpolitie-loket optuigen en dat is ook prima qua subsidiariteit. Wat wél zou helpen: huts en gidsen die bij hitte/steenslag gewoon harder “nope” zeggen en minder meebuigen met toeristen die per se vandaag die top willen omdat de vlucht morgen gaat. En ja, iedereen roept dan betutteling, tot ze zelf met een helikopter uit een couloir gevist moeten worden op kosten van de gemeenschap.

Hier in Thailand zie je ook van die westerlingen die “even” een bergje doen op slippers en met een flesje water, maar in de Alpen is het extra link omdat iedereen denkt dat het netjes georganiseerd is met hutten en reddingshelis dus het zal wel veilig zijn. Die helikoptermentaliteit maakt mensen lui: risico nemen want ach, ze komen me toch halen… tot je 300 meter lager ligt en er niks meer te halen valt. En dan straks weer roepen om regels en apps, terwijl het simpele antwoord is: sommige dagen moet je gewoon NIET gaan, ook al heb je er 1200 euro aan tickets en gear tegenaan gegooid.