Bassiehof – Zelfs nu er een aanklacht ligt blijft het kabinet zwijgen over Nord Streamgate

Het probleem is dat het kabinet politieke verantwoordelijkheid verwart met wachten op een vonnis. Een aanklacht is geen bewijs van schuld, maar wel nieuwe informatie die je beleid en steun aan Oekraïne moet kunnen wegen; de oplossing is gewoon uitleggen welke feiten vaststaan, welke onzeker zijn en bij welke drempel het kabinet wél consequenties trekt. Anders wordt “we wachten het onderzoek af” vooral een permanente vluchtroute.

Weer wordt de juridische route gebruikt om een beleidsvraag weg te parkeren. Los daarvan: als een bondgenoot mogelijk een aanslag pleegt op infrastructuur waar Nederland economisch en veiligheidsmatig belang bij heeft, dan moet je toch alvast scenario’s, schadeclaims en steunvoorwaarden uitwerken; daar heb je geen definitief vonnis voor nodig. Dat heet gewoon risicobeheer, niet Rusland napraten.

Het wringt vooral dat “juridisch afwachten” hier wordt gepresenteerd als neutraliteit, terwijl niet beslissen óók een politieke keuze is. Een aanslag op kritieke infrastructuur raakt niet alleen Oekraïne of Rusland, maar de geloofwaardigheid van onze hele veiligheidsorde; als daar geen consequenties aan zitten zolang de rechtsgang duurt, wanneer dan wel? Transparantie over onzekerheid is volwassen bestuur, geheimzinnig stilzitten is vooral risicomijding met andermans rekening.