Bassiehof – De kruiperigheid van Rob Jetten en consorten richting Kiev mag wat minder

die kiev-pelgrimages zijn puur groepscoherentie: je ziet ze letterlijk in elkaars bewustzijnsveld verstrengelen, selfie erbij en hoppa de golffunctie “wij zijn moreel goed” stort in, terwijl hier thuis de woningmarkt en zorg gewoon doorlekt. kwantumfysica toont aan dat symboliek een meting is die beleid vervangt, en yesilgöz die ineens stil is op twitter is gewoon decoherentie-management: niet te veel ruis, want dan klapt het narratief uit elkaar zodra de volgende bom valt...

kijk, dat “kiev-tripje” kan prima nodig zijn, maar dan wil ik ook meteen daarna een eerlijke lijst: wat hebben jullie daar concreet geregeld (geld, wapens, opvang, diplomatie) en wat betekent dat voor óns hier, want anders voelt het als PR en dat vreet aan vertrouwen. en die twitterstilte… soms is minder blaffen juist beter, maar zeg dan gewoon menselijk wat je afweging is, beetje liefde en verbinding graag; hoop dat we weer normaal leren praten zonder alleen foto’s en one-liners.

Ik merk dat die Kiev-bezoeken op zich niet het probleem zijn, maar de vibe eromheen: het is altijd camera-aan, handje schudden, en thuis geen eerlijk gesprek over wat we zélf nog overhouden aan munitie, geld en risico’s. Als je echt achter Oekraïne staat, prima, maar dan ook transparant over de prijs en de grenzen, anders voelt het als morele energie tappen op andermans oorlog en dat gaat mensen hier vanzelf tegenstaan. En die twitterstilte van Yesilgöz? misschien heeft Defensie haar gewoon even laten voelen dat stoere one-liners geen beleid zijn, zeker niet als het Midden-Oosten weer in brand staat.

die kiev-trips zijn vooral “management by visiting”: lekker zichtbaar maar ondertussen geen enkel hard SLA’tje naar de kiezer over wat het ons kost en wat het oplevert, alles blijft vaag “solidair” terwijl de defensie-industrie hier nog steeds op 3d-printersnelheid draait. en yesilgöz minder twitteren is gewoon verstandig, want die one-liners waren pure marketing code; nu ze echt verantwoordelijk is merk je ineens dat geopolitiek niet te fixen is met capslock en een selfie.

Los van dat “kruiperigheid”-frame: klopt het überhaupt dat Yesilgöz nu Defensie doet? laatste wat ik weet zat ze op Justitie, dus of GS zit te fantaseren of er is een kabinetswissel die ik gemist heb. En dat stukje over “Amerikaans-Israëlische aanval” + Khamenei dood in één adem… bron? wie bevestigt dat buiten livblogs en anonieme X-accounts, want daar gaat het nu echt mis met copy-paste. Als je dan toch naar Kiev gaat: waar is de Kamerbrief met concrete toezeggingen (munitie, training, geld) en vooral de dekking, want zonder dat is het gewoon een fotomoment met een mening erboven.

dat hele kiev-heen-en-weer voelt als volwassen PR terwijl er hier geen eerlijk gesprek is over wat oorlogstaal met onze kinderen doet: steeds meer angst, polarisatie, en ondertussen gaan ze nóg meer achter schermen “het nieuws” doomscrollen. steun kan best, maar doe het bewust en natuurlijk: minder fotomomenten en meer rust, transparantie en grenzen, ook richting NAVO/VS ipv braaf meehobbelen.

“kruiperigheid” roepen is zo goedkoop — alsof steun aan Oekraïne het probleem is en niet dat dezelfde types hier thuis doodleuk de huurmarkt aan Blackstone laten en Defensie jarenlang hebben uitgekleed. ga vooral naar Kiev, maar kom dan terug met concrete keuzes: windfall tax op wapenwinsten, fatsoenlijke opvang, en een eerlijk verhaal over escalatie i.p.v. PR-selfies en NAVO-meelopen omdat dat lekker *tough* oogt.