Asielzoekers slapen buiten in Ter Apel ondanks extra opvang

Tsja het is toch bizar dat je in 2026 nog steeds mensen buiten laat slapen terwijl iedereen al weken roept dat het “nu echt geregeld is”. En dan weer gemeenten die het moeten fixen terwijl Den Haag elkaar aankijkt, dat voorspel is ook wel klaar inmiddels.

Dit is precies waarom “extra opvang” niks zegt als je het niet meteen koppelt aan vervoer, registratiecapaciteit en genoeg personeel op piekmomenten; anders heb je bedden in Stadskanaal en mensen alsnog op het asfalt in Ter Apel. En iedereen doet alsof het alleen humanitair is (wat al erg genoeg is), maar je krijgt er ook een zooitje bij: afval, sanitairproblemen, stress en meer druk op de lokale omgeving alsof biodiversiteit en leefbaarheid daar wel oneindig zijn. Den Haag blijft pleisters plakken terwijl de keten gewoon structureel te krap is!!

extra opvang is leuk maar als je registratie en doorstroom kapot traag blijft is ter apel gewoon de wachtrij van nederland en staan we straks weer te doen alsof dit “plots” gebeurt bestaatniet

“Extra opvang” klinkt leuk in een persbericht, maar als je in Ter Apel nog steeds buiten slaapt is het dus gewoon: er zijn wel bedden ergens, maar niemand kan/ mag erheen omdat de papierenstempel nog niet gezet is. Even rekenen: als je registratiecapaciteit 300/dag is en er komen 450 binnen, dan kun je sporthallen openen tot je blauw ziet, de rij blijft groeien. En dan zijn we maandag weer “verrast”, want ja, weekendroosters hè…

Feit is: buiten slapen is niet alleen zielig, het is ook een volksgezondheidsding, je ziet dan meteen meer luchtweginfecties, schurft, wondjes die ontsteken en bij stress knallen psychische klachten er keihard doorheen. En dan kan Stadskanaal wel bedden hebben, maar als je in Ter Apel eerst uren moet wachten zonder fatsoenlijk sanitair en zorgtriage, maak je de boel elke dag weer zieker en duurder. Den Haag kan dit prima organiseren, maar dan moet je het ook als ketenprobleem behandelen, niet als weekendnieuws.

Het gekke is: dit is niet “te weinig bedden” maar een governance-faal, want de keten is zo opgeknipt dat niemand eindverantwoordelijk is voor die eerste 24 uur. COA wijst naar IND, IND naar roosters/ICT, gemeenten naar Den Haag, en ondertussen ligt er wél capaciteit maar mag je pas door als je in het systeem zit… dat is dus letterlijk een administratieve bottleneck die je met noodmandaat en 24/7 teams kunt fixen. En ja, dan hoor je weer “Brussel dit, Brussel dat”, terwijl asielprocedure en opvang gewoon nationaal is; subsidiariteit prima, maar dan ook leveren ipv persmomentjes.

Het meest wrange is dat dit elk jaar als “crisis” wordt geframed, terwijl het in feite gewoon een wachtrij is die we bewust laten ontstaan omdat het politiek lekker is: zolang mensen buiten liggen, kan iedereen roepen dat het “onhoudbaar” is. Je kunt het bijna een ritueel noemen: eerst verontwaardiging, dan een noodlocatie, dan weer dichtknijpen bij doorstroom en IND-capaciteit, en hoppa de volgende ronde. Paradoxaal genoeg is dit dus geen falend systeem maar een systeem dat precies doet wat het impliciet moet doen: zichtbaar ongemak produceren, want dat stuurt het debat harder dan welke beleidsnota ook. Maar wat zegt dit over ons dat we menselijk lijden als drukmiddel normaal zijn gaan vinden, zolang het maar in Ter Apel gebeurt en niet voor onze eigen deur.

als er “extra plekken” zijn maar niemand regelt gewoon een pendelbusje Ter Apel–Stadskanaal (en terug) met iemand die mag beslissen, dan is het dus geen opvang maar een spreadsheet. sta je daar met je koffer in de regen omdat je eerst een stempel moet halen bij loket 3 dat om 16:00 dicht is… ach jong.