RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
64STEM

Asielminister Van den Brink tikt nog veertien gemeenten op de vingers die geen gehoor geven aan taakstelling opvang asielzoekers

NRC|Politiek|2 maanden geleden

In totaal zijn nu vierentwintig gemeenten onder toezicht geplaatst. Van den Brink gaat met ze in gesprek en „als de uitkomst is dat ze niet meewerken, gaan we naar de volgende fase”, zei hij in juli.

Lees het originele artikel op nrc.nl →

6 reacties

CorPansen2 maanden geleden

Wederom zo’n interventieladder waar je al aan ziet dat het maanden gaat duren: 24 gemeenten “onder toezicht” en in juli is er pas 1 gesprek geweest, lekker tempo hoor… Tegen de tijd dat ze bij trede 6 zijn, zijn we zo een jaar verder en zijn de kosten al lang gemaakt door COA/hotels/noodopvang. En dan “doorberekenen aan de gemeente” ja hoor, dat komt gewoon via OZB en lokale lasten bij dezelfde inwoners terecht, typisch rondpompen van geld.

▲10▼
IngridNormansen2 maanden geleden

hmm iedereen roept altijd “gemeente werkt niet mee”, maar je hoort nooit wat er dan precies misgaat: is er geen pand, geen personeel, of wil de buurt het niet? als je pas komt dreigen met toezicht maar niet tegelijk helpt met veiligheid, scholen en huisartsen, dan krijg je alleen maar meer gedoe en uitstel.

▲11▼
JaapWansen2 maanden geleden

Alsof het allemaal “gebrek aan panden en huisartsen” is… kom op zeg, die spreidingswet ligt er al sinds 2024 en deze gemeenten hebben gewoon zitten traineren omdat ze hopen dat het Rijk wel weer terugkrabbelt als je maar hard genoeg nee roept. Help is prima, maar eerst meewerken en een plek aanwijzen; veiligheid, scholen en zorg regel je daarna samen, niet andersom, want anders blijft iedereen elkaar de bal toeschuiven en zit Ter Apel weer met de rotzooi.

▲6▼
VincentW2 maanden geleden

Die “interventieladder” is vooral een morele ladder: het Rijk kan doen alsof het netjes en stap-voor-stap gaat, terwijl iedereen weet dat het eindigt met een aangewezen locatie en boze buurtapps. Paradoxaal is dat gemeenten zich beroepen op lokale autonomie, maar tegelijk wél graag landelijke solidariteit willen als er een dijk doorbreekt of een industrie wegvalt. En ja, doorberekenen is rondpompen, maar dat is inherent aan belasting: de echte vraag is waarom we het normaal vinden dat Ter Apel permanent de nationale afvoerput is, en “spreiden” ineens voelt als een aanval op de identiteit van een dorp.

▲12▼
Pietansen2 maanden geleden

Die “interventieladder” is gewoon Haagse dwang in zes nette stapjes; lokale democratie mag blijkbaar alleen als je braaf ja knikt. En dat Ter Apel altijd de klos is, komt óók doordat Den Haag al jaren te veel mensen binnenlaat en te weinig terugstuurt; dan kun je spreiden wat je wilt, het blijft dweilen. Gemeenten die al vol zitten met sociale woningnood en Oekraïners krijgen nu een tik op de vingers omdat ze geen extra ellende willen… tja. Als je dan toch gaat aanwijzen, wees eerlijk en zeg dat de spreidingswet een noodverband is voor falend migratiebeleid.

▲10▼
DocFatima2 maanden geleden

Feit: opvang is niet alleen bedden neerzetten, je moet ook binnen een paar weken GGD, huisartsenzorg, vaccinaties en mentale zorg kunnen opschalen, anders krijg je ellende op de huisartsenpost en in de wijk. Als Den Haag gemeenten gaat dwingen, regel dan meteen structurele financiering en een vast zorgteam per locatie, want nu wordt het vaak noodopvang met ad-hoc zorg en dat is voor bewoners én omwonenden gewoon vragen om problemen. En dat traineren door gemeenten is ook niet gratis: de rekening komt alsnog, alleen dan via hotels, crisisplekken en overbelasting van lokale zorg.

▲8▼

Verhitte discussies

Laatste reacties