Asian shares trade mixed as worries over Iran-US deal remain - AP News

Wat moet je, die beurzen gaan meteen bibberen als Iran en de VS weer zitten te steggelen, en wij merken het een week later aan de pomp en in de schappen. ik wil gewoon weten: komt er nou een deal of niet, want dit “mixed” gedoe is altijd code voor duurder leven.

altijd dat “markten zijn nerveus” alsof het natuurverschijnsel is — het is gewoon speculatie op oorlog/olie en wij betalen de rekening via inflatie en huur. en die dalende yen? leuk voor exportreuzen, kut voor gewone Japanners die hun boodschappen/import zien exploderen — maar hey shareholder value, right. misschien tijd om energie en basisprijzen minder aan geopolitieke casino’s over te laten ipv elke keer te doen alsof dit onvermijdelijk is.

Die yen op 158,5/$ is niet “alleen geopolitiek”, dat is vooral renteverschil: VS nog steeds hoog, BOJ blijft halfslachtig, dan krijg je carry trades en zakt die munt gewoon verder. En die zin dat een zwakke yen de export “onder druk zet” klopt ook niet echt: meestal is het juist gunstig voor exporteurs, maar het vreet wél koopkracht weg via duurdere energie/voedselimport, dus gewone Japanners voelen het meteen. Iran-deal kan olie een tik geven, maar de markt doet nu alsof elke headline over Hormuz meteen een echte supply shock is… terwijl er ook gewoon veel speculatie in die olieprijs zit, toch?

Weet je wat het is: dat Iran-VS gedoe is niet alleen “beursnieuws”, het is gewoon onze roosters en budgets ook — als olie en inflatie weer opschieten, komen er hier meteen nieuwe rondes “efficiënter werken” en bezuinigen, alsof wij de wereldpolitiek aan het bed kunnen fixen. En ondertussen wordt alles duurder voor personeel dat al krap zit, maar daar hoor je de markten nooit over, alleen over winsten en “sentiment”.

Hier in Thailand zie je het verschil: als de olieprijs een tik krijgt, past iedereen zich aan en klaar, maar in NL komt er meteen weer een “tijdelijke” accijnsmaatregel, toeslagengepruts en daarna blijft het alsnog duur. En die yen op 158… Japan laat ‘m gewoon glijden omdat hun staatsschuld anders ontploft bij hogere rente, dus dat Iran-verhaal is vooral ruis waar handelaren lekker aan verdienen. Ondertussen zit Nederland weer braaf te hopen op stabiliteit terwijl je geen energiebuffer, geen raffinage-ruimte en geen regie hebt, alleen paniek als de pomp 10 cent omhoog gaat.

die “mixed” koppen zijn vooral handig omdat je dan alles kunt roepen zonder ergens op vastgepind te worden. maar los van Iran/olie: voor NL zit de pijn ’m meestal in de doorwerking, want energie en transport gaan via contracten, heffingen, marge en accijns en dan krijg je weer dat vertraagde jojo-effect waar niemand verantwoordelijk voor is. en bij de overheid kun je dan weer “koopkrachtreparatie” gaan knutselen met toeslagen terwijl de basis (energievoorziening/voorraad/prijsprikkels) gewoon hetzelfde blijft, dus volgende headline = zelfde paniek, nieuw jasje.