Anticiperen op scheiding, Richard Fieten bouwt tankstation­imperium, en een mysterieuze miljardair

Dat tankstation-imperium kan best slim zijn, maar 151 locaties kopen omdat benzine “nog jarenlang” nodig blijft is wel een forse gok. De grond en locaties kunnen later waarde houden, alleen dure pompen en winkels ombouwen naar laadpleinen, waterstof of iets anders kost óók geld; fossiel is geen strategie op zichzelf.

Bij die tankstations gaat het niet alleen om benzine, maar ook om bereikbaarheid en voorzieningen langs de weg. Als de markt verandert, kunnen zulke plekken juist dorpswinkels, pakketpunten of laadlocaties worden; daarentegen moet je als gemeente wel voorkomen dat alleen de commercieel gunstige locaties overblijven en de rest van het land met lege pompen zit.

Dat scheidingsadvies is eigenlijk gewoon risicomanagement, maar dan voor mensen die liever doen alsof liefde een contract zonder kleine lettertjes is. Even rekenen: een derde kans op scheiding is geen theoretisch randgeval; juist dan is vooraf afspraken maken goedkoper dan achteraf advocaten betalen. romantiek is mooi, maar een gezamenlijke rekening is geen gedicht.

Die mysterieuze miljardair zeker weer iemand met een brievenbusfirma en nul foto’s... en gewone mensen mogen ondertussen alles uitleggen aan de bank voor een lening van 2000 euro. Tuurlijk weer.

Leuk al die ondernemers die kansen zien in wat anderen afschrijven, maar bij fossiele tankstations hoor ik vooral wie straks de rekening betaalt als die omschakeling tegenvalt. De winst gaat naar de eigenaar, de sanering van vervuilde grond en lege locaties mag dan zeker weer via gemeente en belastingbetaler?