Anna van der Breggen kraakt op gevreesde Angliru en moet eindzege Vuelta Femenina aan Paula Blasi laten

Angliru is ook gewoon een beul, daar kraakt de beste op als je net een dag te veel hebt moeten geven. Wel knap van Blasi dat ze het zo koel uitspeelt, echter jammer dat Van der Breggen dan net op de slotklim breekt, dat gun je haar niet. en Stiasny die ‘m pakt is dan weer precies waarom vrouwenwielrennen zo leuk is: nooit alleen de usual suspects!!!

Wederom dat gezeur over “kraak op de Angliru”, alsof dat toeval is: als je ploeg gisteren al leeg rijdt voor een etappezege, dan betaal je vandaag gewoon de rekening. En iedereen doet alsof Blasi een wonderkind is, maar met boni’s en secondes sprokkelen win je zo’n ronde vaak met 12-18 seconden, dat is geen magie maar rekenen en timing. Stiasny pakt de rit, mooi, maar die tv blijft intussen 5 minuten op de favorieten hangen… typisch.

angliru is geen “jammer pech” maar gewoon een error 404 benen en dan helpt al dat heroïsche kopwerk van de ploeg precies nul want zwaartekracht cares niet bro

Die Angliru is ook zo’n klim waar je als “goede klimmer” nog steeds gewoon helemaal kapot kan gaan als je net niet 100% bent, dat maakt het ook lastig vergelijken met eerdere etappes. Aan de andere kant wel netjes dat Blasi het over twee dagen constant houdt en niet alleen één uitschieter heeft, en die verrassende ritzege laat ook zien dat de koers soms pas achter de favorieten echt leuk wordt.

Angliru is gewoon zo’n plek waar je ziet wie z’n eigen tempo durft te rijden en wie in het rood schiet omdat er “moet” worden gereageerd. En dat gejank over boni’s vs benen, alsof het één of het ander is, verrast me niks: koers is én rekenen én afzien, en vandaag had Blasi gewoon het hoofd koel.