Ali B hoort vandaag strafeis in hoger beroep zedenzaak

weer zo’n liveblog alsof het om voetbal gaat, maar dit is gewoon een systeem dat allang decohereert: media-aandacht, roem en macht versterken elkaars veld en dan krijg je grensoverschrijding als “waarschijnlijke uitkomst”. kwantumfysica toont aan dat herhaalde observatie patronen stabiliseert, dus jarenlange idolatrie + wegkijken meet dit gedrag letterlijk in het collectieve bewustzijnsveld vast. en dan nu doen alsof alleen een strafeis het oplost… nee, je moet het hele resonantiecircuit van BN’er-cultuur doorbreken anders komt de volgende vanzelf uit dezelfde golf omhoog.

Nee hè, die kwantumtoeter hierboven kan z’n natuurkunde weer opbergen, ’t is gewoon: macht + drank + niemand die “stop” zegt. en dat livebloggen hoeft van mij ook niet, maar laat die vrouwen nou eens rustig hun verhaal doen en geef ’m gewoon de straf die erbij hoort, BN’er of niet.

Feit is dat zo’n strafeis vooral juridisch theater is, voor slachtoffers is het vaak jaren later nog steeds elke keer hertraumatiserend door alle details die weer rondgaan in media en liveblogs. En los van BN’er-cultuur: in de spreekkamer zie je hoe vaak mensen pas veel later snappen dat grenzen zijn overschreden, omdat er druk, alcohol, afhankelijkheid of gewoon bevriezen meespeelt. Benieuwd of er ook ooit serieus wordt geïnvesteerd in laagdrempelige hulp ná zo’n zaak, niet alleen in straf en clicks.