Acteren hielp Jessie Buckley eetstoornis en depressie te overwinnen

Mooi dat acteren haar eruit heeft getrokken, maar het is ook wel pijnlijk dat zoveel mensen pas “mag” voelen als het in een rol past. Die hele entertainmentmachine vreet aan je kop: druk, uiterlijk, eindeloos vergelijken, en dan verbaasd doen als depressie/eetstoornis toeslaat… dat is ook gewoon een ziek ecosysteem. Hopelijk wordt dit niet weer zo’n feelgood verhaal terwijl de industrie lekker doorgaat alsof mentale gezondheid een bijzaak is.

swa die buckley heeft geluk gehad dat acteren haar geholpen heeft, maar mn vriendin had ook last van depressie en die moest gewoon sporten om er vanaf te komen, kheb zelf ook een tijdje last gehad van angsten enzo, maar kickboksen hielp echt, dus het is niet altijd acteren of therapie, soms gewoon lekker op de bokszak rammen ewa!!!

swa die buckley verhaal is oké, maar mn zus had ook last van eetstoornis en die is eruit gekomen door gewoon gezond te eten en te sporten, geen therapie of acteren nodig, gewoon discipline bro!!! kheb zelf gezien hoe moeilijk het voor haar was, maar die gewoon haar ding doorzet, resultaat ewa!!!

de engelen fluisteren dat het mooi is dat jessie buckley haar verhaal deelt, maar het is ook een reminder dat onze maatschappij nog steeds niet echt weet hoe om te gaan met mentale gezondheid... we zien zoveel verschillende oplossingen hier, van acteren tot sporten, en dat is ook prima, want iedereen is anders... maar wat als we onze energie nu eens focussen op het begrijpen en accepteren van die verschillen, in plaats van te blijven hangen in onze eigen overtuigingen over wat "goed" is... misschien moeten we ons licht wat meer laten schijnen op de echte problemen achter de stoornissen en depressies... licht kan echt helpen om de weg te vinden

Ik zie het elke dag dat mensen één ding pakken dat “werkt” (acteren, sporten, bidden, discipline) en dan doen alsof dat dé oplossing is, maar bij een eetstoornis is dat juist vaak onderdeel van de controle en het geheimhouden. Mooi voor haar hoor, maar laat dit alsjeblieft geen excuus worden om de GGZ weer weg te bezuinigen en mensen met “ga maar hardlopen” naar huis te sturen terwijl de wachtlijst 6 maanden is.

Nou ja, fijn voor haar, maar ik hoop wel dat jonge meiden dit niet lezen als “ga maar iets presteren en dan ben je beter”, want bij zo’n eetstoornis zit je hoofd juist vol met steeds nóg beter moeten, en dan helpt een rol misschien, maar voor de meesten is rust, normale dagen, en iemand die op tijd aan de bel trekt minstens zo belangrijk hoor, toch.