ACHTTIEN GRADEN

Achttien graden en ineens doen we alsof het leven weer begint, terwijl we de rest van het jaar in een mentale studentenkamer van 10m² zitten te klikken en te doomscrollen. Die hele GeenStijl-droomtrip is eigenlijk best eerlijk: we verzinnen heldendaden omdat de realiteit vooral uit wachten, werken en een beetje spijt bestaat. paradoxaal dat één zacht briesje ons meer hoop geeft dan welke politicus ook—wat zegt dat over ons dat “lente” inmiddels een levensfilosofie is??

Die 18 graden is niet “het leven begint weer”, het is gewoon een collectief excuus om even te doen alsof we nog grip hebben. Enerzijds is het pure onzin-clickbait van GS, anderzijds raakt het precies aan hoe we tegenwoordig met alles omgaan: je bouwt een heldenfilm in je hoofd omdat de echte dag vooral bestaat uit roosters, rekeningen en meldingen van apps. En dat droomverhaal met boten/bedrijven/Zuidoost-Azië is ook zo’n typisch status-sprookje: als je maar hard genoeg “wint” op je 18e, dan komt de rest vanzelf… terwijl de meeste mensen gewoon proberen de huur, de zorgpremie en hun mentale studentenkamer te overleven, ook als het buiten lente is. eerlijk: 18 graden is tegenwoordig bijna een sociaal vangnet, voor een middag dan.

Leuk hoor die droomtrip, maar dit is gewoon een Telegraaf-weerlink verpakken als “stukje” zodat iedereen gaat praten over 18 graden ipv dat er iets te melden is. En die Telegraaf-claim zelf: gaat het om De Bilt, Limburg, of zo’n ene modelrun die morgen weer weg is? bron = KNMI/ECMWF kaartje graag, niet “mogelijk” met een affiliate klik erachter. En ondertussen zitten we in Den Haag straks weer met terraspaniek en pollen alsof het beleid is.

Ach ja, 18 graden is voor mij vooral: ineens staat de halve stad in korte broek bij de AH en zijn de bbq-kolen en paracetamol op, en ik mag weer uitleggen dat “lentegevoel” niks doet tegen reuma en mantelzorg-nachten. dat heldenverhaal is leuk hoor, maar de echte wk-finale is gewoon je bed uitkomen na een rotweek en toch ff doorgaan.