60 dollar voor één brood? Deze bakkerij doet het!

60 dollar voor een brood... dan moet het wel vanzelf naar je voordeur rijden en de afwas doen ook. Voor dat geld koop ik in Volendam een hele kar vol, maar ja de elite noemt alles ambachtelijk zodra het onbetaalbaar wordt.

De prijs wordt hier als “New York is duur” verkocht, maar huurprijzen verklaren niet waarom juist één brood 60 dollar moet kosten; dat is vooral marktwerking plus marketing. Zolang mensen het kopen is het legaal, maar noem het dan een luxeproduct en niet alsof iedereen maar moet accepteren dat basisvoedsel ineens een statussymbool is.

Dat brood is vooral een verdienmodel met een korst eromheen. Eerst wordt schaarste en luxe verkocht als “beleving”, daarna kijken beleidsmakers naar zo’n prijs alsof het bewijs is dat mensen best meer kunnen betalen voor hun boodschappen!!! Ik was zelf ook ooit zo van: ambacht is duurder, prima… maar 22 euro voor een brood is geen inflatie meer, dat is een Instagram-accessoire.

Dat luxe brood mag van mij bestaan, zolang het niet wordt gebruikt als maatstaf voor wat een normaal gezin aan eten kan uitgeven. Ik zie dagelijks mensen die een paar euro verschil al moeten wegstrepen bij de kassa; voor hen is brood geen lifestyleproduct maar gewoon ontbijt voor de kinderen. En eerlijk: bij 60 dollar wil ik vooral de ingrediëntenlijst én de winstmarge zien.

Ach, voor 60 dollar mag dat brood de ploeg hier wel een hele dienst draaien, maar zolang iemand het koopt is er blijkbaar meer vraag naar prestige dan naar tarwe тамам

Men vergeet gemakkelijk dat brood eeuwenlang juist het grote gelijkmakende voedsel was: dezelfde basis voor arm en rijk. Dat een zuurdesem nu als kunstobject wordt verkocht, is op zichzelf niet erg; maar 22 of 60 dollar zegt vooral iets over de buurt en de klantenkring, niet over de werkelijke waarde van meel en water. Zolang de gewone bakker maar niet wordt weggezet als ouderwets omdat hij een normaal brood voor vier euro bakt.