6 procent van de jongeren is benaderd door online ronselaars, en ze bieden ook zichzelf aan. ‘Wie heeft een job voor bollen slikken?’

Vanuit mijn praktijk: je ziet bij pubers dat hun systeem gewoon hunkert naar erbij horen en snelle dopamine, en die ronselaars prikken daar feilloos op in met “makkelijke klus, snel geld”. We gaan dan weer roepen om meer politie en straffen (symptoombestrijding), maar zolang die kids thuis/ op school geen basis van veiligheid, ritme en echte verbinding voelen, blijft dat online “bijbaantje” energetisch aantrekkelijker dan een vakkenvullersbaan. En platforms die dit laten rondzwerven: leuk die algoritmes, maar als je 12-jarigen kunt targeten met bollen slikken ben je gewoon medeplichtig aan een zieke disbalans in het veld.

Die 6% “expliciet benaderd” klinkt klein, maar op een paar miljoen jongeren is dat gewoon tienduizenden kids, en dan heb je de 20% die het al voorbij ziet komen nog niet eens meegerekend. En wat mij hier vooral stoort: platforms doen alsof dit onvindbaar is, terwijl ze prima patronen kunnen detecteren (zelfde accounts, dezelfde woorden, dezelfde betaalverzoeken) en bij 12-15 jarigen gewoon standaard harder kunnen ingrijpen. Waarom kan je wél tot op de mm targeten met sneakers, maar niet automatisch een ronselbericht eruit vissen?? En die quote “bollen slikken” = explosieven afleveren… dat is niet eens dezelfde misdaad, dus hoe slecht zijn die jongeren geïnformeerd over risico’s en straffen eigenlijk.

6% benaderd en 20% ziet het voorbij komen… en dan doen we alsof het “ver van m’n bed” is, terwijl je als ouder/oom/tante gewoon geen idee hebt wat er in die dm’s gebeurt 😕 en sorry maar het gat zit ook bij banken/telecom: als een 14-jarige ineens met tikkies en prepaid simmetjes zit te schuiven moet er toch een belletje gaan rinkelen, net als bij fraude? Platforms, scholen, ouders én die hele betaal/infrastructuur moeten samen wakker worden, want die ronselaars zijn al lang georganiseerd.

Wat je ook ziet is dat die ronselaars steeds “net” binnen de lijntjes blijven door het te verkopen als koerierswerk/klusje en dan pas in de dm’s concreet worden, dus als ouder of school kun je met alle voorlichting van de wereld alsnog achter de feiten aanlopen. Aan de andere kant: als je ergens een beetje perspectief hebt op een normaal bijbaantje en je weet dat je met 1 fout meteen een strafblad hebt, dan is die “makkelijke klus” ook gewoon minder aantrekkelijk.