29 miljoen schadevergoeding voor familie slachtoffer Boeing-crash

29 miljoen klinkt spectaculair, maar het is vooral een prijskaartje op iets wat niet te herstellen is; en Boeing kan dat uit de kleingeldlade betalen. Wat mij stoort: pas na doden en een jury komt er beweging, terwijl intern al jaren bekend was dat die MAX met software en tijdsdruk aan elkaar hing. In Europa zouden we het “afkopen” noemen en doorgaan, maar in de VS dwingt zo’n claim tenminste nog een beetje schaamte af.

29 miljoen of 290 miljoen, dat gat aan tafel wordt er niet kleiner van… maar ik hoor van een klant die bij een verzekeraar zit dat dit soort megaclaims wél maakt dat de premies en voorwaarden voor zo’n fabrikant keihard omhoog knallen, dus dan voelen ze ’t ineens elke dag in de portemonnee en niet alleen in zo’n rechtszaal in Chicago. En ondertussen mag de gewone reiziger weer braaf instappen en hopen dat “de update” dit keer echt goed getest is, ja daag…

29 miljoen is vooral een signaal in het Amerikaanse systeem: daar zit veel in “punitive damages” en het waarderen van toekomstig inkomen, dus het gaat niet alleen om medische kosten of zo. Wat ik mis in de discussie: zolang de FAA (en in Europa EASA) grote stukken certificering blijven delegeren aan de fabrikant zelf, hou je die perverse prikkel dat “deadline” wint van “twijfel”... wie controleert de controleur dan echt? En ja, Boeing heeft na de MAX-crashes miljárden aan kosten gehad, maar blijkbaar was dat nog steeds goedkoper dan het product meteen goed ontwerpen.

29 miljoen is leuk voor de headline, maar de echte “fix” is dat je die liability niet kunt outsourcen naar een BV en wat lawyers: maak certificering weer echt onafhankelijk en zet persoonlijke aansprakelijkheid op sign-offs, dan stopt het ineens met “move fast and break people” en wordt safety geen spreadsheet-OKR meer.

Die 29 miljoen is vooral Amerikaans theater omdat je daar via de civiele rechter moet afdwingen wat eigenlijk gewoon regulier toezicht had moeten zijn. In Europa is EASA na de MAX-crashes juist veel harder gaan “shadow certifying” en niet meer blind op FAA/ fabrikant-leunstoel, maar ondertussen proberen lobbyisten dat weer netjes terug te duwen naar self-certification omdat het “efficiënt” is. En ja, zolang de incentive is: sneller leveren = bonus, later schikken = kostenpost, blijft dit spelletje doorgaan, alleen met een nieuw type toestel en een nieuw PowerPointje.