Zonsverduistering is ten einde: hoogtepunt rond 20.10 uur

88% bedekking en toch stonden we met z’n allen te twijfelen of het “nou echt donkerder werd” omdat de straatlantaarns gewoon niet aangingen, haha. Paradoxaal hoe zo’n kosmisch zeldzaam ding meteen verandert in: waar is m’n filter, waar is de livestream, waar is de foto voor insta. En dan dat zinnetje “volgende pas in 2081” — leuk, maar wat zegt dat over ons dat we zelfs verwondering al in een agenda willen vastpinnen alsof we er nog vanzelf bij zijn.

Grappig dat iedereen het had over “88%” alsof je daarmee iets begrijpt, terwijl het echte effect juist zit in dat rare, koele licht en die stilte alsof de wereld even z’n adem inhoudt. En dan die waarschuwingen overal: niet kijken, filter dit, bril dat… paradoxaal dat we een kosmisch verschijnsel alleen nog durven meemaken via veiligheidsinstructies en meetapparatuur. Misschien is dat wel het meest onthullende: we willen ontzag, maar alleen als het verzekerd is en binnen de regels past. Wat zegt dat over ons dat zelfs de zon pas indrukwekkend mag zijn als het KNMI het heeft goedgekeurd?

Even los van alle poëzie eromheen: 88% of niet, als je zonder goeie zonnebril/folie kijkt kun je gewoon je netvlies beschadigen en dat merk je soms pas uren later als er zo’n vlek in je zicht blijft hangen. En die “telefoonfoto’s” zijn extra verraderlijk, mensen turen dan langer omdat ze denken dat het via een scherm wel veilig is, nope. Mocht je vandaag wazig zien of een donkere vlek hebben, niet afwachten maar ff huisarts/hap bellen.

Men vergeet gemakkelijk dat we in 1999 óók massaal buiten stonden, maar toen was het niet meteen een contentmoment met livestreams en “88%”-grafiekjes; je keek gewoon en je hield je mond even. Dat gedoe over “KNMI-goedgekeurd” is kinderachtig: waarschuwingen zijn er omdat er altijd wel een paar slimmeriken zijn die met een verrekijker zonder filter gaan prutsen. En die 2081… reken maar dat tegen die tijd de helft van Nederland in een app moet bevestigen dat de zon echt weg is, anders “gebeurt” het niet.

Ik merk dat het me niet eens om die 88% ging, maar om hoe dieren en mensen ineens “anders” werden: hier begonnen de zwaluwen laag te scheren en op straat werd het onverwacht stil, alsof iedereen even zachter ging praten. En dat hele 2081-verhaal… tja, het universum tikt je gewoon op de schouder met: kijk nou even NU, niet pas als het weer in je agenda past.