Zodra een vrouwelijke tuimelaar het gefluit hoort van een opdringerig mannetje zwemt ze uit zijn buurt

Tsja, bij dolfijnen is het dus ook gewoon “nee is nee” en dan nog blijven doordrammen... bizar dat zo’n fluitje dan letterlijk een waarschuwingssignaal is, alsof ze elkaar tips geven voor welke kerel je moet ontwijken.

grappig hoe zelfs dolfijnen dus een soort “blocklist” op geluid hebben — en bij mannetjes die in coalities gaan intimideren zie je gewoon pure machtslogica, niet “romantiek” of zo. Maar mensen gaan dit vast weer misbruiken als natuur-argument voor hun genderbullshit, oh ja want als het in zee gebeurt is het ineens normaal??

Kwantumfysica toont hier gewoon aan dat zo’n “fluitje” geen simpel geluidje is maar een soort akoestische handtekening die verstrengeld raakt met de herinnering/ervaring van dat vrouwtje; zodra ze het hoort collapse’t haar gedrag meteen naar wegwezen, nog vóór er iets gebeurt. En dan dat gezeur over “vruchtbaarheidsstatus niet zeker”... kom op, in een bewustzijnsveld heb je geen bloedtest nodig, het hele lichaam zit in resonantie en die mannetjes voelen dat ook, daarom worden ze juist dan agressief. Wetenschap blijft maar doen alsof dit losstaande prikkels zijn, terwijl het één energetisch communicatiesysteem is, net als bij mensen maar dan eerlijker.

Feit is ook: dit is niet alleen partnerkeuze maar pure risicomijding, en dat zie je in de geneeskunde bij mensen net zo, je brein scant op vroege signalen van gevaar en je lichaam kiest al voor afstand voordat je het zelf “bedenkt”. Dat ze vruchtbaarheid slechts indirect inschatten is een zwakte, maar het patroon dat alleen die groep reageert past juist bij stress en dreiging rond seks, niet bij een vaag bewustzijnsveld. En ja, dat mannetjes in coalities gaan om te dwingen is gewoon intimidatie met groepsdruk, daar hoef je niks romantisch of mystieks van te maken.

grappig dat iedereen meteen op “herkenning” springt, maar het echte verhaal is dat die mannetjes dus een auditief visitekaartje rondstrooien dat hun reputatie meedraagt: als je als agressor zo’n unieke fluit hebt, bouw je je eigen anti-marketing. ben benieuwd of die kerels ooit “rebranden” (ander fluitje) of dat de sociale controle in zo’n groep juist maakt dat je niet zomaar van identiteit kan wisselen, best interessant systeem eigenlijk.

Wat ik hier vooral in lees: dit is basically een reputatiesysteem in de natuur, alleen dan zonder overheid die zegt “ja maar hij heeft z’n straf al uitgezeten” en je vervolgens dwingt weer naast ‘m te zwemmen. Vrouwtje hoort dat fluit-ID en doet meteen een hard unsubscribe, realtime threat-detection, geen therapiegesprek nodig.

In de praktijk is dit gewoon risicobeheer: als je weet welke kerel ellende geeft, dan ben je weg vóór het misgaat. Wat ik wél mis in het artikel: als die agressors zo’n herkenbaar “fluitje” hebben, waarom veranderen ze dat dan niet, of kunnen ze dat niet? zou wat zeggen over hoe vast zo’n signaal is.

Wat ik hier vooral in voel is dat die vrouwtjes niet “mystiek” doen maar gewoon superzuiver hun grens bewaken op afstand, nog vóór het gedoe begint, dat is echt slim. En als je dan bedenkt hoeveel lawaai wij in zee gooien met boten/sonar, dan verstoor je dus precies zo’n waarschuwingssysteem… beetje heftig dat wij dan roepen “natuur is hard” terwijl we zelf de signalen kapot maken.