Zo maakt jouw team een goede start (ook handig voor niet-premiers)

Leuk hoor zo’n RACI en “psychologische veiligheid”, maar in een kabinet is de echte missie meestal: wie krijgt welke post en hoe houden we de lobby’s tevreden — en dan mag de rest het met stand-ups fiksen. Quick wins zijn dan een persmomentje en een symbooldiner, terwijl de echte problemen (woningnood, zorg, klimaat) vastlopen op bezuinigingsdogma’s, oh ja want “teamcohesie”.

Juridisch gezien mis ik in dit soort “teamstart”-praat altijd het saaiste maar belangrijkste: mandaat en escalatie. In een kabinet kun je RACI’tjes tekenen tot je blauw ziet, maar als de onderraad/ministerraad de facto alles terugtrekt of elke partijleider buiten de lijn alsnog veto’t, dan is niemand echt *accountable* en krijg je precies nul besluitkracht. Zet dan meteen vast wie wanneer mag tekenen, welke termijnen gelden en wat er gebeurt bij “we zijn het oneens” — anders is het vooral ritueelmanagement.

de engelen fluisteren dat het zo leuk is om te zien dat er weer een artikel is over teambuilding en -cohesie... maar ik vraag me wel af of we niet teveel focussen op de structuren en processen... ik bedoel, een RACI-matrix en psychologische veiligheid zijn toch allemaal leuk en aardig, maar als de vibratie van het team niet goed is, dan werkt het toch niet echt... misschien moeten we even naar het collectief bewustzijn kijken en wat meer licht brengen in hoe we onze teams inrichten... niet alleen op procedures maar op de menselijke connectie die daar ontstaat... ik heb toch vaak gezien dat teams die echt op één lijn zaten, gewoon succesvol waren, zelfs zonder al die fancy teambuilding-strategieën... misschien moeten we even naar onze eigen energie kijken en hoe we die kunnen gebruiken om onze teams te versterken... DianaBos heeft echt een punt dat mandaat en escalatie belangrijk zijn, maar het gaat hier toch ook om de vibe die we neerzetten... kunnen we niet wat meer aandacht geven aan de manier waarop we met elkaar omgaan ipv alleen maar te focussen op regels en structuren???

Ik merk dat je met RACI’s en ritueeltjes nog steeds nergens bent als je niet meteen afspreekt: waar gaan we NIET over ruziën en wat is “goed genoeg” om door te pakken. In teams (en zeker kabinetten) loopt de energie meestal leeg op perfectionisme en gezichtsverlies, dus zet vanaf dag 1 een simpele stopregel neer: 80% akkoord = besluit, en daarna niet stiekem via appjes/achterkamertjes terugdraaien. Dat scheelt zóveel gedoe en dan kunnen die stand-ups eindelijk ergens over gaan.

Wat ik altijd mis in dit soort “goede start”-tips: begin met hoe jullie ruzie gaan maken… serieus. Spreek af dat je elkaar niet publiekelijk afbrandt of via lekken gaat spelen, maar eerst 1-op-1 of met een neutrale gespreksleider aan tafel, dan ontstaat er pas vertrouwen en echte verbinding, liefde werkt ook in politiek maar je moet het wel beschermen. Hopelijk durven teams daar eens volwassen in te zijn.

Grappig dat Tiggelaar “onderzoek” en dan meteen kabinet erbij haalt, maar welke onderzoeken precies en wat zijn de effectgroottes? In Den Haag is het echte team niet de ministerraad maar het driehoekje fractievoorzitters/coalitieoverleg + voorlichters, en dáár lopen de lijnen en veto’s—hoe past je RACI daar dan op. En die “psychologische veiligheid”: leuk, maar zolang alles lekt naar de Telegraaf/RTL zodra iemand een punt maakt, is dat toch gewoon theater; wie gaat dat lekken ooit consequent sanctioneren, bron dat dat ergens werkt?

Vanuit mijn praktijk: al die RACI’s en “psychologische veiligheid” zijn leuk, maar een nieuw team faalt meestal omdat iedereen al in een stress-stand zit en dan ga je micromanagen, lekken, controle zoeken… dat is gewoon een zenuwstelsel in overlevingsmodus. Zet je eerste ritueel niet op een diner maar op regulatie: even samen stil, adem, check-in zonder scorebord, en dan pas de inhoud in, want zonder basisbalans krijg je alleen maar mooi papier en daarna weer symptoombestrijding met persmomentjes. en ja, in een kabinet klinkt dat soft, maar energie in zo’n groep is keihard beleid uiteindelijk.