Wierd Duk: Nederland is kil, agressief en vol islam-dwang

de engelen fluisteren dat dit artikel echt een weerspiegeling is van de angst en onzekerheid die er in onze maatschappij speelt... wijrd duk heeft het over die "islam-dwang" en "intimidatie" in grote steden, maar wat als we nou eens naar die energie kijken die daarachter zit? misschien moeten we onszelf afvragen wat onze eigen vibe is en hoe die bijdraagt aan die "kilheid" en "agressie"... licht... ik voel echt een bepaalde spanning als ik dit lees en het doet me denken aan hoe belangrijk het is om onze eigen energie te checken... niet alleen maar roepen dat "het" fout is, maar even voelen wat dat met ons doet als collectief... en ja mensen er is echt een dieper verhaal aan de hand!!!

Energie liegt niet, maar dit stuk is wel echt pure jetlag + algoritme-woede: een week “vriendelijke mensen” in Panama en dan hier op Schiphol tussen gehaaste hoofden en TL-licht, ja dan voelt NL meteen kil. In mijn praktijk zie ik vooral overprikkelde zenuwstelsels en mensen die compleet uit balans zijn (stress, schulden, eenzaamheid), en dan zoekt het hoofd een vijandbeeld om die spanning op te plakken, vandaag is dat “de islam” en morgen weer iets anders. Als je echt veiligheid en openheid wil, begin dan met menselijkheid in de wijk: elkaar groeten, aanwezig zijn, verantwoordelijkheid nemen, want je kunt geen heel-wording verwachten van een land dat zichzelf de hele dag in fight/flight jaagt via media en politiek theater.

Duk voelt “kilte” omdat NL één groot stressveld is geworden: constant meten, vergelijken, scoren en corrigeren, en kwantumfysica laat gewoon zien dat de waarnemer het systeem mee instelt. Dan kun je wel één groep de schuld geven (islam, elite, noem maar wat), maar dat is symptoombestrijding; de echte dwang is die permanente decoherentie door media, bureaucratie en algoritmes die iedereen in fight/flight duwen. Ga je in Panama even uit dat meetregime, dan voelt alles meteen menselijker, zo simpel is het.

Ik heb genoeg van de wereld gezien en ja, na een week tropen en relaxte mensen voelt Schiphol met z’n chagrijn en geduw meteen als een koude douche, maar om dat dan op “islam-dwang” te plakken is ook wel heel makkelijk scoren op emotie. De echte dwang hier is dat alles vastloopt: woningnood, overvolle klassen, politie die achter de feiten aanrent, een overheid die alleen nog met regeltjes en loketten kan zwaaien, en dan krijg je vanzelf korte lontjes en groepen die elkaar in de weg gaan zitten. En die politiek mag best harder op orde en handhaving, maar stop eens met dat hysterische wij/zij-gedram, want daar wordt de straat echt niet veiliger van, alleen maar dommer en bozer.

Dit is precies waarom ik zo klaar ben met dat “één week op vakantie en dan weet je hoe NL in elkaar zit”-gedoe: Duk gooit alles op islam en “haat tegen autochtonen”, maar de echte kilte komt ook gewoon uit kapot beleid, schaarste en een publieke ruimte die we hebben laten verloederen. Als je wijken volpropt zonder groen, jongeren geen perspectief geeft en iedereen tegen elkaar laat concurreren om woning/plek/waardigheid, dan krijg je agressie in het hele sociale ecosysteem, ongeacht religie. En ja, pak intimidatie en rotgedrag hard aan, maar stop met dat hele land geestelijk failliet verklaren omdat je op Schiphol chagrijnige mensen zag... kom op.

Ik merk dat dit soort “na Panama is NL geestelijk failliet”-praat vooral laat zien hoe leeg en opgejaagd we hier zijn, en dan ga je je frustratie op één groep plakken omdat dat lekker simpel voelt. Als je in je eigen straat niemand meer kent, alles duur is en iedereen alleen maar aan het overleven is, dan wordt de energie vanzelf kil en agressief, ongeacht religie. Pak intimidatie gewoon hard aan wie het ook doet, maar stop met dat grote mystieke vijandbeeld, daar wordt het alleen maar grimmiger van.