Wie erft jouw wachtwoorden en crypto? Kamerlid pleit voor meer bewustzijn

Vanuit mijn praktijk: mensen regelen wél netjes hun uitvaart, maar hun hele digitale leven laten ze als een soort energetische rommelzolder achter, en dan mogen nabestaanden in de rouw ook nog gaan hacken en smeken bij helpdesks… dat is echt onnodig zwaar. En crypto is helemaal wild, daar zit zóveel controlestress en geheimhouding omheen (“niemand mag mn seed phrase weten”) dat het na overlijden gewoon verdampt, terwijl je met een simpele digitale executeur en een kluisje al balans kunt maken tussen privacy en zorg voor je familie. campagne prima, maar eerlijk: dit zou net zo normaal moeten zijn als een levenstestament, we doen nu alsof het een ‘digitaal dingetje’ is terwijl het gewoon over afscheid en heel-wording gaat.

Iedereen doet stoer met “ik vertel m’n seed phrase aan niemand”, maar goed zodra je dood bent is je hele crypto-portfolio gewoon een digitale fooi voor de eeuwigheid en zit je familie met 14 wachtwoordmanagers, 3 authenticator-apps en nul toegang alsof rouwen nog niet irritant genoeg was.

Weer een “grootscheepse campagne” dus: paar posters, een websiteje, communicatiebureau erbij en hup €3.000.000 weg, terwijl het probleem gewoon is dat banken/Meta/Apple nabestaanden standaard maanden laten leuren om toegang. Maak één simpele wettelijke regeling: binnen 10 werkdagen na overlijdensakte toegang voor executeur/notaris, en ja ook voor die crypto-wallets, anders blijft het bij praatcursussen en weggegooid geld.

Hmm ik snap het punt wel, maar zo’n campagne gaat niemand invullen hoor, net als die cookie-meldingen: wegklikken en door. Misschien gewoon bij de notaris/uitvaartverzekering standaard 1 pagina “digitale spullen” meegeven, want daar zit je toch al als het serieus wordt.

In de salon hoor ik dit zó vaak na een overlijden: nabestaanden kunnen niet eens bij de telefoon van pa/ma omdat die FaceID/pincode niemand weet, en dan kun je fluiten naar WhatsApp-foto’s, DigiD, zelfs die spaar-apps. campagne of niet, maak het gewoon standaard bij de huisarts/notaris/uitvaartmap: “wie mag in m’n mobiel en waar ligt die code”, anders ben je weken aan het leuren met Apple en zit je ondertussen met rekeningen en herinneringen die je niet eens kunt bewaren.