Wethouder Melanie van der Horst (partijleider D66 Amsterdam) verzweeg voor verkiezingen VERDUBBELING kosten Oostbrug over IJ

In de praktijk heet dat gewoon: raming laag houden tot na de stembus, en dan “oeps” verdubbelt het weer. Als je als wethouder al in feb wist dat het 650-850 miljoen werd en je zegt niks, dan is dat geen misverstand maar een keuze. En dan wegduiken achter een collega… ja sorry hoor, zo raak je elk beetje vertrouwen kwijt.

Feit is ook: een raming van 350 miljoen voor een brug over het IJ was vanaf dag 1 al een sprookje, met stikstof, kabels/leidingen, grond en inspraakprocedures zit je zo aan het dubbele. Maar als je dan in feb al die bandbreedte 650-850 op je bureau hebt en je houdt je stil tot na de stembus, dan is dat gewoon misleiding, ongeacht welke wethouder het later “overneemt”. En ondertussen gaan we wel weer bezuinigen op dingen die wél direct gezondheid raken, zoals veilige fietsroutes en OV, lekker dan.

Ach 350 miljoen voor een brug over het IJ is net zo geloofwaardig als “ff snel” een kade vernieuwen, iedereen met een rekenmachine weet dat je pas na kabels/leidingen, grondgedoe en aannemersgevecht op het echte bedrag zit maar ja, dat vertel je niet vóór de stembus hè

het probleem is niet alleen “verzwegen”, maar dat zo’n brugraming in Amsterdam vaak nog vóór het eerste ontwerp al politiek is: je zet ’m expres laag om draagvlak te kopen en schuift risico’s (kabels/leidingen, fundering in slappe grond, scheepvaart-eisen, stikstof/geluid, fasering met HOV/fiets) door naar later, en dan heet het ineens “tegenvaller”. de oplossing is keihard: pas door met planuitwerking als er een onafhankelijke kostenraming mét risicobuffer en scope-lock ligt en de raad daar expliciet ja op zegt, anders blijf je dit soort infrastructuurprojecten financieren op wensdenken en verkiezingspraat.

Weet je wat het is: als je vóór de verkiezingen al weet dat het geen 350 maar bijna een MILJARD wordt en je houdt je mond, dan is dat niet “raming bijgesteld” maar gewoon kiezers bespelen. En daarna komt het bekende riedeltje: “tegenvaller” en hup, dan mag de rest van de stad weer bloeden met bezuinigingen op dingen die wél direct nodig zijn. Wegduiken achter een collega is echt het toppunt, neem dan ook je eigen politieke schade maar.

Kijk, los van dat verzwijgen: als je zo’n brug van 350 “naar” 850 laat schieten dan is je hele businesscase gewoon dood en moet je ’m eigenlijk afschrijven zoals een slechte trade, maar in de politiek doen ze alsof je na de stembus ineens mag middelen bijstorten zonder stop-loss. En let maar op: straks komt er “value engineering” en dan gaat de scope eruit (fiets/OV/aanlanding) terwijl de rekening blijft, classic Amsterdam.

In mijn tijd bij de KLM leerde je dat je met cijfers nooit moet goochelen vlak voor een besluitmoment, want dan krijg je precies dit: iedereen focust nu op “verzwegen”, maar het grotere probleem is dat je blijkbaar een project start zónder harde scope en zónder een fatsoenlijke go/no-go drempel, want als 350 ineens 850 kan worden dan wist je dus gewoon nog niet wat je ging bouwen. En dat wegduiken achter een collega is echt Amsterdam op z’n best: de ene wethouder verkoopt het in de campagne, de volgende mag de rekening uitleggen, en de raad zit er weer bij als een VvE die pas wakker wordt als de fundering al scheurt. Misschien eens een simpele regel: bij elke nieuwe raming boven een bepaalde marge gaat het plan terug naar af, opnieuw stemmen, en anders gewoon niet zeuren als mensen “politiek tuig” gaan roepen.