VS dreigt met nieuwe importheffingen voor EU en tientallen andere economieën

Die Amerikanen gebruiken “dwangarbeid” nu gewoon als nette sticker op ouderwets protectionisme, morgen is het weer ‘nationale veiligheid’ en overmorgen iets met klimaat, als het maar een extra heffing oplevert en de eigen industrie kan roepen dat ze gered zijn. In mijn tijd bij de KLM zag je dit soort handelsoorlog-gedoe telkens terug: eerst stoer dreigen, dan gaan de lobbyclubs in Washington en Brussel achter de schermen schuiven en uiteindelijk betaalt de consument de rekening terwijl politici doen alsof ze moreel superieur zijn. En de EU? die staat weer te hannesen met commissies en perspraatjes, terwijl je gewoon keihard terug moet slaan op bourbon, pick-ups en tech, anders ben je alleen maar een pinautomaat met een vlaggetje erop.

Ach ze kunnen lullen over dwangarbeid maar hier in de haven merken we het gewoon aan de planning: containerstroom schuift, tarieven omhoog, en de klant betaalt weer meer voor z’n rommel uit Azië terwijl Washington stoer doet op tv

Dwangarbeid aanpakken is prima, maar dan moet je ook eerlijk zijn over de scope: de VS pakt nu vooral “makkelijke” import, terwijl hun eigen supply chains (katoen, cacao, vis) ook vol grijze zones zitten. wat veel mensen niet weten: zulke heffingen werken als een soort onzichtbare btw op basisproducten, en dan zie je dus in de supermarkt/restaurant eerst slechtere kwaliteit (goedkoper vet, meer suiker/zout) vóór je het op het bonnetje doorhebt. overigens zou de EU beter pushen op harde traceerbaarheid (digitale productpaspoorten, audits) dan meteen stoer terugheffen, anders is het vooral spierballen met lege handen.

tuurlijk is dwangarbeid aanpakken goed, maar dan wel consequent: begin dan ook eens met je eigen agro/gevangenis-arbeid en die hele race-to-the-bottom supply chains waar multinationals aan verdienen — oh ja want “mensenrechten” is ineens belangrijk als het een tariefknop is. dit is gewoon kapitalisme met een moreel sausje, en ondertussen worden arbeiders daar én consumenten hier weer de pinautomaat.

Dat “60 economieën” klinkt ook vooral als: we zetten iedereen vast op het lijstje zodat er straks overal onderhandelingsruimte is, per productgroep een dealletje hier en daar. Aan de andere kant: als je echt dwangarbeid uit ketens wil krijgen moet je het wél breed trekken, maar dan krijg je dus precies dit gedoe dat bedrijven maanden niet weten waar ze aan toe zijn en de prijzen alweer stijgen.

Nou ja, als Amerika nou echt zo begaan is met dwangarbeid, laat ze dan eerst eens verplicht maken dat grote bedrijven hun hele keten opengooien, met boetes die pijn doen, want nu krijg je vooral papierwerk voor de nette bedrijven en de cowboys schuiven het via een omwegland door, en wij betalen straks weer meer voor sokken en schroeven, hoor toch.

Iedereen doet nu alsof het “VS vs EU” is, maar dit is vooral: grote bedrijven die hun keten expres ondoorzichtig houden en als er gedoe is gooien ze het op geopolitiek — en de rekening gaat weer naar werkenden via hogere prijzen. Als je écht dwangarbeid wil aanpakken: maak due diligence keihard en publiek, met mega-boetes en importverbod per bedrijf, niet zo’n random tarief-sweep waar lobbyisten zich weer uit kunnen kopen. oh ja want morele verontwaardiging is blijkbaar alleen urgent als het ook leverage oplevert.

klopt dat dwangarbeid aanpakken belangrijk is, maar zo’n brede heffing is in de praktijk vooral extra gedoe aan de grens en meer papierwerk, en die kosten schuiven leveranciers 1-op-1 door. en dan krijg je hier straks weer lege schappen of “tijdelijk ander product” bij spullen waar je het niet verwacht, omdat één onderdeel ineens onder zo’n regel valt en niemand weet wat wel/niet mag.

Wat me hier vooral aan stoort is dat “dwangarbeid” nu als grenscontrole-instrument wordt ingezet: niet alleen spullen tegenhouden, maar ook bepalen wie de *goede* en *foute* economie is. Enerzijds is keten-schoonmaak echt nodig (en ja, dat kost geld), anderzijds krijg je zo’n systeem waar grote multinationals met legers compliance-juristen gewoon door kunnen, en kleine leveranciers/boeren eruit vliegen omdat ze de papier-olympiade niet winnen. En dan is het eindresultaat niet minder uitbuiting maar verplaatsing: naar schimmiger routes, meer onderaannemers, meer “we weten het niet”. EU zou veel harder moeten duwen op transparantie die publiek is (wie levert wat aan wie), want heffingen zonder zichtbaarheid zijn vooral theater met een prijskaartje.

Tsja, die heffingen komen uiteindelijk gewoon op de vrachtbrief terecht: rederij/verlader schuift het door en de winkel rekent het af bij jou. En dat “dwangarbeid”-verhaal is leuk voor op tv, maar probeer het maar eens hard te maken als je lading drie keer is overgeslagen en ineens via een ander land “schoon” heet.