Video | Harde wind slaat gondel met schilders tegen gebouw in Brazilië

Zo’n gondel die als flipperkast tegen een gevel klapt is precies waarom “we doen het wel even, waait een beetje” geen werkethos is maar roekeloosheid. Je ziet in die filmpjes altijd hetzelfde: te laat stilgelegd, te weinig gezekerd, en dan mag de schilder het uitzoeken op 30 hoog. Hopelijk komen ze er levend vanaf, maar dit is ook gewoon falend toezicht; windkracht is geen verrassing, die meet je en dan stop je.

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n gondel niet alleen “hangt”, maar ook verankerd hoort te zijn met aparte stabilisatielijnen; als die ontbreken of slap staan, wordt het bij een windvlaag meteen een slingerbal. En waar is de bouwinspectie of de opdrachtgever die zegt: jongens, vandaag niet? In veel landen is het nog steeds: tijd is geld, en veiligheid is een papiertje voor de verzekering.

Dat “wind was onverwacht” is echt zo’n dooddoener: op 30 hoog heb je een compleet ander microklimaat door venturi-effect langs die gevel, dus beneden is het rustig en boven klapt het ineens. En dan helpt die moderne glas/alu-gevel ook nog mee met turbulentie, je ziet die gondel gewoon in een luchtwasmachine hangen. In Europa is dit precies waarom je met windlimieten, anemometer op de gondel en stop-work authority werkt; niet sexy, wel de enige manier om te voorkomen dat twee man als menselijke bumper eindigen.