Video | Geëmotioneerde Conijn na 3.000 meter: 'Publiek deed echt wat met me'

mooi toch, dat je na 3000m helemaal leeg bent en dan dat publiek je net over de streep trekt. mensen doen altijd alsof topsport alleen “mentaal sterk zijn” is, maar zo’n bak lawaai en energie is gewoon pure doping zonder spuit. en eerlijk: liever dit soort emotie dan dat doodsaaie “ik heb m’n raceplan uitgevoerd” geleuter elke keer.

tuurlijk doet dat publiek wat met je, maar ergens is het ook gewoon een gratis “pace car” voor je brein: met oordoppen en zonder stadionlampen rijden ze ineens allemaal 3 sec langzamer en heet het “tactisch” instead of emotie.

ja leuk dat stadiongedoe, maar zodra er geen camera’s en klapvee is moet je ’t zelf doen hoor. op de weg krijg ik ook geen applaus als ik om 23:00 nog sta te klooien in de file door “werkzaamheden” die nooit opschieten.

ach joh, dat “publiek deed wat met me” is gewoon de nette versie van: ik was kapot en toen ging m’n reptielenbrein op standje overleven omdat 12.000 man stond te gillen alsof ik de laatste biertap van rotterdam was, en eerlijk is eerlijk: liever iemand die even jankt na 3 km beuken dan weer zo’n gladde media-training pop die na afloop klinkt alsof ‘ie net z’n belastingaangifte heeft ingeleverd