Vertrouwen in Yeşilgöz onder VVD'ers flink gedaald, helft wil andere partijleider

55% vertrouwen en dan doen alsof het “nog wel kan”... tja, VVD-kiezers ruiken bloed zodra je in een minderheidskabinet continu moet polderen en je dus per definitie water bij de wijn doet. Yeşilgöz zit ook nog eens op Defensie met alle Oekraïne/NAVO-dossiers, daar win je in de achterban geen asielpunten mee, en dan krijg je dit gemor over “te links” terwijl het gewoon coalitiemathematica is. Karremans of Brekelmans naar voren schuiven is leuk, maar die gaan precies dezelfde realiteit tegenkomen: zonder meerderheid is er geen stoer VVD-solo, alleen subsidiariteit in de campagne en compromis in de praktijk.

Die “gezonde 80%” vind ik altijd zo’n rare norm: in een versplinterd land met minderheidskabinetten is 55% onder je éigen kiezers al best hoog, maar het signaal is wel duidelijk dat ze geen verhaal hebben dat blijft plakken. En dat gemopper over “te links” terwijl VVD ondertussen wél voor miljarden aan defensie + energie/klimaatmaatregelen mee moet tekenen omdat anders de boel vastloopt… wat hadden mensen dan verwacht, gratis bier én geen compromissen? Misschien is de echte vraag: wil de VVD een leider die goed regeert, of eentje die alleen maar hard roept en daarna weer teleurstelt?

Vanuit het buitenland gezien is dit gewoon de VVD in z’n standaard paniekmodus: zodra de peilingen even tegenzitten moet er een poppetje gewisseld worden, alsof Karremans met een nieuw kapsel ineens wél huizen bouwt en asiel “oplost”. Yeşilgöz zit op Defensie in een tijd dat je alleen maar slecht nieuws en dure rekeningen kunt uitdelen, en dan is de achterban verbaasd dat het geen applausmachine is. In NL denken ze serieus dat politiek een soort klantenservice is: “ik heb rechts besteld, waarom krijg ik compromis geleverd??”

Men vergeet gemakkelijk dat de VVD altijd een bestuurderspartij is geweest: wie in een minderheidskabinet stapt, tekent voor grijze compromissen en dus voor mopperende achterban. Maar dat “55% vertrouwen” is ook gewoon het gevolg van een leider die tegelijk partijbaas én vicepremier/Defensie is; dan ben je óf te hard in Den Haag, óf te slap op tv, en iedereen heeft altijd gelijk. En dan nu al weer roepen om Karremans of Brekelmans… alsof een poppetje wisselen de asiel- en woningcrisis ineens oplost; dit is vooral interne onrust die naar buiten lekt.

Die “gezonde 80%” is echt Haagse meetlattenpraat; als je midden in een minderheidskabinet zit en je moet elke week met twee partijen én de Kamer dealen, dan is 55% al een signaal maar niet meteen een doodvonnis. wat me meer zorgen baart: VVD’ers die nu alweer naar een nieuw gezicht grijpen, daarentegen hoor je weinig over wát ze dan anders willen doen op wonen/asiel/koopkracht behalve harder praten. Als je als partij niet uitlegt welke keuzes je maakt en welke niet, kun je elke 6 maanden een leider wisselen en blijft het gedoe.

Feit is ook: 55% vertrouwen is niet alleen Yeşilgöz, het is VVD-kiezers die een soort quick fix verwachten voor asiel en wonen, terwijl dat gewoon jarenwerk is en vooral saai uitvoeringsgedoe. In de spreekkamer merk je hetzelfde mechanisme: mensen willen nú resultaat, en als dat niet lukt gaat de schuld naar het gezicht op tv, niet naar de complexe werkelijkheid. Poppetje wisselen kan, maar als je verhaal alleen harder praten is, ben je over 6 maanden weer terug bij af.

Hier op het land zie je het ook: als de oogst tegenvalt ga je niet meteen de voorman wisselen, je kijkt eerst naar wat je zelf verkeerd hebt gepland. VVD’ers willen “rechts resultaat” maar stemmen vervolgens op een partij die altijd wil meeregeren en dus half werk moet slikken, tja. En die 80% norm… kom op, in Den Haag halen ze dat alleen als ze net een nieuwe posterboy hebben en er nog niks mis is gegaan.