Van chique ‘paashangers’ tot pistachestollen: hoe Pasen uitgroeit tot een soort mini-kerst

Tuurlijk groeit Pasen uit tot mini-kerst, want zodra de super “paashangers” en pistachestollen kan slijten voor 8 euro per 300 gram, is Jezus ineens bijzaak en is het gewoon weer vier dagen vreten, knutselen en doen alsof je familie leuk is, maar goed, ik wacht op de eerste paastak met lampjes en een Mariah Carey-ei dat “All I want for Easter” jankt.

in de winkel is het “gezellig”, maar op de werkvloer zie ik vooral ouders die zich schamen omdat ze geen 15 euro over hebben voor hippe paaseitjes en knutselspul voor school. Pasen is ineens ook een sociale verplichting: brunch, cadeautje, traktatie, allemaal leuk als je geld hebt, maar voor een hoop mensen is het gewoon weer een extra maandstress met een konijnengezicht erop. en ja, de winkels weten dat precies.

pasen is gewoon een seasonal content drop: winkels moeten na kerst en valentijn weer een reden hebben om je karretje te vullen, dus ze reskinnen “brunch + chocolade” met een konijn-skin en klaar. en eerlijk, niemand wordt gedwongen die pistachestol te kopen, maar scholen/bedrijven die er een verplicht knutsel- en traktatieproject van maken zijn de echte dark pattern hier, weer zo’n sociale tax waar je niet voor kunt opt-out’en.