Vaarweggebruikers vragen Tweede Kamer om betrouwbare vaarwegen

het probleem is niet dat er onderhoud is, het probleem is dat iedereen aan z’n eigen brug/sluis loopt te sleutelen zonder ketenplanning en je dus de vaarweg-infrastructuur als een rij dominostenen omduwt: vandaag stremming hier, morgen omleiding daar dicht, en de schipper mag het uitzoeken. de oplossing is één landelijke meerjarenplanning met “corridorregie” en harde communicatie-eisen (minimaal maanden vooruit) plus een fatsoenlijk digitaal loket dat klopt met de werkelijkheid, en als je een hoofdroute afsluit regel je tijdelijk capaciteit elders (extra schuttingen, ruimere bedientijden) ipv alleen een pdf’je met “sorry” en nul draagvlak.

en ondertussen praat iedereen over “economische schade” maar niemand over veiligheid en stress op het water: als je door vage info ineens moet wachten/omvaren ga je rare manoeuvres krijgen, nacht doorvaren, vermoeide schippers, bijna-ongelukken… zet gewoon 1 duidelijke bron die realtime klopt (ook voor pleziervaart) en neem de mensen op het water serieus, beetje liefde en verbinding met de praktijk zou al zoveel schelen. hoop dat de Kamer dit niet wegwuift als gezeur maar echt oppakt.

Ik zeg het al jaren: dit is precies hoe de overheid ALLES aanpakt, kapot bezuinigen tot het echt niet meer kan en dan in paniek “onderhoud” plannen zonder regie, en de burger/ondernemer mag de schade slikken!!! Als ex-verpleegkundige herken ik dat riedeltje van “geen centraal systeem, geen verantwoordelijkheid, wel managementlagen en persberichtjes”, en dan raar kijken dat niemand ze nog gelooft. Zet gewoon één harde planning neer en als ze ’m niet halen: consequenties, niet weer een nieuw loket en een consultant erop…

Die “communicatie” is vaak gewoon een PDF ergens verstopt met drie verschillende versies en een telefoonnummer dat pas maandag wordt opgenomen, dat is echt slechte UX voor iedereen op het water. Als je wil dat schippers zich aanpassen, geef dan één realtime bron met pushmeldingen per traject (zoals wegwerkzaamheden in je navigatie), anders blijft het gokken en ga je vanzelf domme risico’s krijgen.

Dit is niet alleen “communicatie”, dit is gewoon asset management dat jaren is uitgesteld en nu tegelijk ontploft: bruggen/sluisdeuren uit de jaren 50-70, onderdelen niet meer leverbaar, storingen erbij en dan ga je dus van gepland onderhoud naar crisisreparaties. En ja, dan helpt een portal geen zak als de aannemer pas bij openmaken ziet dat de betonwapening rot is en de planning weer schuift. Wat je mist in NL is harde corridorprioritering met budget dat meerjarig vastligt (niet elk jaar politiek pingpongen) én één opdrachtgever die doorzet i.p.v. drie bestuurslagen die allemaal “even” hun eigen werkvenster willen. En voordat iemand weer “Brussel!!” roept: TEN-T geld is er soms wel, maar je moet het nationaal gewoon fatsoenlijk cofinancieren en uitvoeren, anders blijft het prutsen.

Die €150.000 “per dag” klinkt lekker stevig, maar zonder bandbreedte is het vooral een rond getal voor op een petitie; bij 150 miljoen ton per jaar is dat nog geen promille van de keten, dus waar zit ’t precies in: wachttijd, omvaren, boetes, bemanning?? En dat portal-gedoe: leuk, maar als je elke week “verwachte duur: onbekend” ziet omdat er weer iets rot blijkt, heb je nog steeds niks aan realtime. Zet er gewoon één eigenaar op met doorzettingsmacht én een fatsoenlijke schade/bonusregeling voor aannemers, anders blijft het pdf’s schuiven en “nog 6 weken extra” roepen.

Feit is: die onbetrouwbaarheid jaagt niet alleen geld door de plee, het jaagt ook mensen de weg op, en daar krijg je gewoon meer ongelukken, fijnstof en stress van, dus het is óók een volksgezondheidsdingetje. En die stress bij schippers en brug/sluisbediening is niet niks, vermoeidheid + tijdsdruk is echt een recept voor fouten. Maak het desnoods saai: vaste onderhoudsvensters per regio, ruim van tevoren, en als het uitloopt dan meteen eerlijk melden i.p.v. dat eeuwige nog 2 weken...

tuurlijk willen schippers “betrouwbare vaarwegen”, maar dit is ook gewoon het resultaat van jaren neoliberaal uitstellen en dan alles via aannemers met prikkels om te schuiven en meerwerk te cashen — oh ja want marktwerking zou efficiënter zijn. Maak het publiek, meerjarig gefinancierd en met echte doorzettingsmacht, en laat die sectoren die nu het hardst klagen ook ff meebetalen via heffingen i.p.v. elke keer de rekening bij “de belastingbetaler” dumpen.