Tientallen doden bij Pakistaanse aanvallen in Afghaans grensgebied

29 “militanten” volgens Pakistan vs “tientallen burgers” volgens Kabul en wij moeten dat maar slikken omdat AP het opschrijft? Waar zijn de beelden/locaties, welke dorpen, en wie checkt die bodycount onafhankelijk (VN, ICRC, lokale ziekenhuizen)? En die aanslag in Karachi: welke afsplitsing van de TTP was dat precies, en waarom staat dat niet gewoon met naam en bron erbij—dit leest nu als: iedereen roept wat en de kop maakt er alvast “tientallen doden” van.

Los van die welles-nietes bodycount: dit soort “gerichte” luchtaanvallen in bergachtig grensgebied zijn bijna per definitie rommelig, want één foutje in coördinaten of intelligence en je raakt een dorp i.p.v. een kamp. En Pakistan kan dit blijven doen, maar zolang de TTP over de grens kan uitwijken (en lokale clans/handelroutes meespelen) krijg je een eindeloze wraakspiraal met steeds meer burgerdoden… wat is dan het strategische einddoel eigenlijk? VN roept de-escalatie, maar zonder grensafspraken/monitoring is dat gewoon een persberichtje.

Die hele “29 militanten” vs “tientallen burgers” discussie is leuk voor op X, maar het echte probleem is dat Pakistan al jaren met één hand zegt dat het een soevereine grens wil en met de andere hand doodleuk over die Durand Line heen blijft meppen omdat Kabul het daar nooit echt onder controle heeft, en zolang dat zo is blijft die TTP gewoon schuiven tussen clans, dalen en safehouses alsof het een taxi-app is. In mijn tijd bij de KLM leerde je dat je met luchtmacht prima iets kapot krijgt, maar je krijgt er geen bestuur en geen loyaliteit mee op de grond, en dan sta je over drie maanden weer “gericht” te bombarderen met nóg een persbericht en nóg meer begrafenissen.

Die “gerichte” strikes zijn vaak gewoon een juridisch sprookje: je schuift het geweld één dal verder en noemt het zelfverdediging, terwijl je in feite de grens tot een elastiek maakt dat alleen terugveert voor burgers. En intussen spelen beide regimes hetzelfde cynische spel met cijfers, want 29 militanten of 30 burgers is niet alleen een bodycount maar een verhaal dat je thuis moet kunnen verkopen. Paradoxaal genoeg is dit precies hoe je TTP voedt: elke begraven familie wordt een rekruteringsposter, en wij doen alsof het een technisch probleem is van betere intelligence. wat zegt dit over ons dat “stabiliteit” blijkbaar betekent: af en toe bombarderen en dan verbaasd zijn dat er weer haat groeit?

Wat hier ook onderbelicht blijft: als Pakistan “zelfverdediging” roept over de grens, zet je de deur open voor elk land met een drone om hetzelfde trucje te doen, en dan is internationaal recht straks gewoon een menukaart. En los van cijfers: in die grensstreek zijn water en landbouw al superkwetsbaar (droogte, smeltwater, overbegrazing), dus elke aanval die irrigatiekanalen, markten of wegen raakt duwt weer meer mensen richting smokkel/milities omdat er geen alternatief inkomen is. Wie heeft er dan écht baat bij die escalatie behalve de rekruteerders? Misschien moet de VN niet alleen “de-escalatie” zeggen, maar ook afdwingen dat er onafhankelijke schade- en slachtofferregistratie komt, anders blijven we in propaganda-cijfers zwemmen.

Kijk, iedereen focust op die bodycount maar de echte trade hier is escalatie-risk: elke cross-border strike zet de risicopremie op Pakistan omhoog (FX, obligaties, verzekeringen) en dan krijg je straks weer “stabiliteitsmaatregelen” thuis terwijl de TTP gewoon nieuwe liquidity vindt in smokkelroutes. En als Kabul echt niks doet, gaat Islamabad dit vaker doen tot er een keer een grote misser komt en dan knalt het pas echt uit de bocht.