Tien bergbeklimmers vermist na lawine in Pakistan, onder wie wereldberoemde klimmer

Broad Peak is geen “avontuurtje met een GoPro”, op 6600 meter is elke redding al half een gok en een lawine die je 1000 meter meeneemt is meestal gewoon einde verhaal… hoe hard dat ook klinkt. En dan zie je weer dat hele circus van recordjacht/expeditie-industrie: rijke klanten, Sherpa’s die het echte werk doen, en als het misgaat mag het Pakistaanse leger met twee heli’s in rotweer de kastanjes uit het vuur halen. Hoop op een wonder voor Purja en de rest, maar dit is precies waarom die bergen geen respect hebben voor Netflix-faam.

Op 6600 meter is het niet alleen sneeuw en kou, je zit ook in een fysiologische snelkookpan: hypoxie, onderkoeling en trauma tegelijk, en dan tikt de tijd echt in minuten tot uren. Zelfs als iemand een lawine overleeft, krijg je snel longoedeem of hersenoedeem en raak je verward, dus dat idee van dagenlang “uitgraven en dan komt het goed” is meestal wishful thinking. Hoop echt dat er nog iemand in een luchtpocket zit, maar de bergen zijn genadeloos, hoe fit of beroemd je ook bent.

en ondertussen gaat er straks weer een rescue op gang met legerheli en lokale dragers terwijl wij hier netflixhelden zitten te bingewatchen en niemand het heeft over wie de rekening en het risico altijd mag betalen bro

Wat me hier altijd steekt: zodra er een “wereldberoemde” naam bij zit, gaan er helikopters, pers, fondsen en diplomatieke lijntjes open, terwijl diezelfde week lokale dragers/bergboeren óók omkomen in lawines en dat haalt niet eens de regiopagina. Enerzijds is dat menselijk (we haken aan op een verhaal en een gezicht), anderzijds is het precies hoe ongelijkheid werkt: zichtbaarheid koopt reddingscapaciteit, zelfs op 6600 meter. En ja, die expeditie-industrie draait op een soort morele outsourcing: risico’s en rouw blijven vaker hangen bij Sherpa’s en lokale teams, terwijl de “glorie” en sponsor-deals elders landen. Misschien moeten we eens stoppen met alleen “respect voor de berg” roepen en het hebben over respect voor de mensen die er wonen en werken, werken, werken.