Sylvie Meis voelt groot gemis sinds vertrek zoon Damián: 'Moest hem laten gaan'

Loslaten is ook gewoon: je kind wordt 19 en gaat z’n eigen leven doen, daar is geen LINDA.-interview voor nodig. En ja, bij “Jong Ajax” klinkt het ineens heel groot en dramatisch, maar in de praktijk is het vooral treinreizen, schema’s en appjes tussendoor omdat niemand nog tijd heeft. Kanttekening: met die bekende achternaam is elk dipje meteen nieuws, dat lijkt me voor die jongen een stuk zwaarder dan voor mama het gemis.

Ja sorry hoor maar dat “moest hem laten gaan” klinkt net alsof ie naar de oorlog is, die jongen zit gewoon in NL te ballen en kan elke week aan de keukentafel zitten als ie wil. Ik hoor van klanten met kids die écht op kamers in Groningen of zelfs buitenland zitten met studieschuld en drie baantjes, dáár zit de pijn, maar bij Sylvie is het vooral dat ze ineens niet meer de regie heeft en dat is wennen ja.

Nou ja, iedereen doet alsof dit alleen “bekende mama” drama is, maar dat loslaten is ook gewoon je rol kwijt zijn ineens, van elke dag moederen naar wachten tot híj tijd heeft om te bellen, en dat is voor elke ouder even slikken hoor. En die jongen zit in de voetbalwereld met makelaars, schema’s en druk, dan kan je als moeder wel stoer doen, maar je ligt toch wakker, toch.