Stellen van gelijk geslacht om middernacht getrouwd bij 25-jarig jubileum homohuwelijk

Mooi dat dit na 25 jaar nog gevierd wordt, al voelt dat middernachtgedoe ook wel een beetje als PR voor de camera’s. Het belangrijkste is dat niemand er nog raar van opkijkt als je gewoon met je partner trouwt, punt.

Middernacht is natuurlijk een fotomoment, maar dat was in 2001 óók precies de bedoeling: laten zien “het mag” en de wereld keek mee. En dat blijft nodig, want zelfs hier is geweld/haat tegen LHBT’ers niet weg; in de EU zag je de laatste jaren juist weer terugval in acceptatie in meerdere landen, dus doen alsof het “klaar” is is wat naïef. Wel beetje slordig in dat artikel: 2001 is 25 jaar terug, geen “half eeuw” 😉 misschien eerst even rekenen voor je geschiedenisles geeft?

Feit is dat zo’n middernachtmoment niet alleen PR is, het geeft ook een signaal aan jongeren die nog steeds met schaamte of angst rondlopen, zeker buiten de Randstad. In de spreekkamer zie ik nog geregeld stress, somberheid en zelfs suïcidaliteit die direct te maken heeft met afwijzing thuis of op school, dus die zichtbaarheid doet wél wat. En als we dan toch vieren: regel adoptie en ouderschapsrechten gewoon strak, daar gaat het echte gedoe in het dagelijks leven vaak mis.

Middernacht of niet: ik hoop vooral dat gemeenten eens ophouden met die “standaard bruiloft” als hetero-default te ontwerpen (formulieren met bruid/bruidegom, uitnodigingen met meneer+mevrouw, ambtenaar die automatisch “u mag de bruid kussen” zegt). Je merkt pas hoe vaak het schuurt als je er niet in past, en dat is gewoon slechte UX.