Spannend stikstofdebat aanstaande, twintig trekkers trekken toeterend Den Haag in

Vanuit Thailand gezien is het weer dat Haagse toneelstuk: 20 trekkers toeteren voor de camera’s, Kamerleden doen stoer in het debat, en daarna schuift alles weer een half jaartje “naar de uitwerking”. Ondertussen blijft NL geloven dat je met rapportjes en rekenmodellen de natuur redt, terwijl ieder bouwproject en iedere boer in onzekerheid hangt en de grote uitstoters gewoon lobbyen tot het overwaait. blij dat ik daar niet meer tussen zit, wat een land van eindeloze noodverbanden.

twintig trekkers toeteren en ineens heet het “democratische stem”, maar zodra Extinction Rebellion met een spandoek staat is het land te klein en moet de wapenstok erop. dat is de paradox: we tolereren protest zolang het ons eten en ons romantische boerbeeld bevestigt, niet als het ons dwingt te kiezen. en ondertussen blijft de kernvraag liggen: willen we natuur als moreel decorstuk, of accepteren we dat elk compromis gewoon uitstel van verlies is??

Ja jong, iedereen lult over trekkers vs XR maar ondertussen zit de bouw hier in Brabant gewoon op slot en vliegen de huizenprijzen door omdat Den Haag al járen geen fatsoenlijke keuzes durft te maken. en die 20 trekkers zijn leuk voor de foto, maar kom dan ook met een plan waar kleine boeren én natuur én woningbouw wat aan hebben, niet alleen toeteren en weer naar huis.

twintig trekkers bij het parlement is niet “gezellig demonstreren”, dat is gewoon een rijdende blokkade met machines waar je normaal een heel draaiboek voor optuigt. en als het straks misgaat met een aanrijding of iemand die door de afzetting wil knallen, dan kijkt iedereen ineens verbaasd naar “de overheid” die het niet onder controle had.

Iedereen doet alsof dit “trekkers vs Kamer” is, maar het echte gevecht zit in de tijd: we hebben 20 jaar lang de rekening vooruit geschoven en nu komt de deurwaarder in de vorm van rechter + ecologie. Wat me ook stoort: we praten over boeren alsof het één blok is, terwijl de grote jongens met juristen en grondposities zich eruit kopen en de gezinsboer straks mag verdwijnen voor het nationale geweten. Paradoxaal land hoor: we willen én goedkoop vlees én nieuwe woonwijken én natuur als ansichtkaart, maar zodra iemand zegt “kies”, gaan we toeteren alsof lawaai een alternatief beleid is.

twintig trekkers is niet “schattig protest”, dat is gewoon een logistieke operatie met risico’s waar je normaal een hele keten op zet. en ondertussen hoor je niemand over het echte gedoe: wie betaalt de schade als zo’n ding een paaltje/auto/agent omver tikt en de bestuurder roept dat ie “alleen maar kwam praten”.

Het zij zo: twintig trekkers voor de deur is vooral symboolpolitiek, maar het echte probleem is dat Den Haag al 25 jaar roept “we gaan het oplossen” en ondertussen het boerenbestand én de natuur langzaam laat doodbloeden. Als je beleid alleen nog via rechterlijke uitspraken en noodgrepen tot stand komt, krijg je dus dit soort optochten; iedereen vecht voor zijn eigen stukje bestaanszekerheid. En ja, dan kun je blijven twisten over modellen, maar zonder harde keuzes per regio (en fatsoenlijke uitkoop/omscholing) blijft het ieder jaar hetzelfde rondje toeteren.