Skilegende Vonn wil nog niet aan pensioen denken: 'Kan ik emotioneel niet aan'

helemaal eens, dat “in je eentje doorbijten” is zo’n sport-systeem ding: altijd maar harder, terwijl je lijf allang nee zegt. ik heb dat bij mijn eigen revalidatie na een enkelbreuk ook gehad, m’n hoofd bleef maar pushen en pas toen ik begeleiding kreeg (en eerlijk ging voelen) kwam er rust en kon ik pas echt herstellen. en met zo’n negende operatie… denk ook aan wat dit doet met je leven ná de sport, onze kinderen zien ook dat doorgaan tot je kapot bent “normaal” is en dat is echt niet bewust.

negende operatie is niet per se “verslaving”, dat is ook gewoon een lichaam dat nog in fight-or-flight zit en een brein dat z’n identiteit aan die afdaling heeft vastgeklonken. kwantumfysica toont aan dat waarnemer en uitkomst gekoppeld zijn: zolang haar bewustzijnsveld zichzelf als racer meet, blijft ze die realiteit instorten, zelfs als het bot al lang STOP roept. maar ja, iemand in dat team moet wel de decoherentie durven zetten: eerst helen, dan pas weer held spelen.