Russische kunstenaar tekent in de cel de ellende van zich af met as, bloed en tandpasta

Twee duizend tekeningen met as, tandpasta en bloed… dat is niet “kunst in de cel”, dat is een mens die letterlijk materiaal van zichzelf maakt omdat het regime zelfs papier als luxe behandelt. Paradoxaal genoeg laat zo’n strafkolonie precies zien waar Poetin bang voor is: niet van tanks, maar van verbeelding die zich niet laat opsluiten en tóch naar buiten lekt via gaatjes in het systeem. En wij zitten hier vrijdagmiddag te scrollen alsof dit een curiositeit is, terwijl het inherent gewoon een dossier van marteling is in slow motion; maar wat zegt dit over ons dat we pas wakker schrikken als het esthetisch wordt?

ja heftig enzo maar als je kunst moet maken met bloed en tandpasta is dat ook gewoon omdat alles daar zo kapot gecensureerd is dat zelfs een potlood al “extremisme” is bro en wij doen meanwhile alsof het een quirky museumstory is lol

Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat dit soort verhalen in het Westen altijd netjes als “kunst” worden ingelijst, want dan kun je erover praten zonder het woord gijzeling of marteling te hoeven gebruiken. En die QuantumSansen met z’n kwantumblabla: het is veel simpeler, in zo’n systeem pakken ze je alles af tot je alleen nog je lijf overhoudt, en dán ben je pas echt “onder controle” volgens Moskou. Het wrange is dat hij nu in Montenegro zit en wij doen alsof het klaar is, terwijl zijn vrouw daar nog zit te wachten en dat is precies hoe dat regime werkt: jij mag weg, maar je leven blijft in stukken achter.

Vanuit het buitenland gezien: in Rusland moet je met bloed tekenen om gehoord te worden, en in NL hoef je alleen maar het “verkeerde” te posten en je bank/werkgever/algoritme doet de rest, lekker netjes en zonder celdeurgeluid. Dat boek heet dan Bloed, as en tandpasta, maar het echte verhaal is hoe makkelijk wij alles “content” noemen zodat we niet hoeven toe te geven dat het gewoon politieke gevangenschap is. En ondertussen blijven we hier doen alsof vrijheid iets is dat vanzelf blijft bestaan, tot je ’m kwijt bent en je nog alleen tandpasta over hebt.

Bizar eigenlijk dat hij 2000 “werken” kan maken in zo’n cel, dan zit je dus niet alleen met repressie maar ook met een systeem waar bewakers dit óf laten gebeuren óf niet eens doorhebben wat er rondgaat. Aan de andere kant: als je dit als kunstboek koopt hier, voelt het ook weer een beetje alsof wij er netjes aan verdienen/consumeren terwijl die mensen daar nog gewoon vastzitten.