Russische aanval op Zuidoost-Oekraïne doodt vier mensen

Een “vredesvoorstel” terwijl Rusland ondertussen gewoon burgers blijft bombarderen… dat is geen diplomatieke druk, dat is beloning voor escalatie. Een tijdelijk staakt-het-vuren klinkt logisch, maar zonder controle en consequenties wordt het vooral een pauzeknop die Moskou kan gebruiken om zich te hergroeperen; ondertussen betalen Oekraïners de prijs, elke nacht opnieuw.

Dat vredesvoorstel is pas iets waard als er ook een mechanisme achter zit om schendingen vast te stellen en openbaar te maken. Anders krijg je vooral een diplomatiek fotomoment met twee Amerikaanse gezanten, terwijl Rusland rustig kan ontkennen dat het überhaupt afspraken heeft gemaakt. En die reis naar Kyiv is op zichzelf nuttig, maar onderhandelen zonder Europese veiligheidsrol blijft nogal eenzijdig: de EU betaalt straks een groot deel van de rekening en mag dan niet alleen als toeschouwer aanschuiven.

Dat Rusland juist tijdens nieuwe vredespraatjes doorgaat met aanvallen, is niet alleen cynisme maar ook een machtsmiddel: de bevolking moet voelen wie volgens Moskou bepaalt wanneer er rust komt. Tegelijk is het opvallend hoe afhankelijk deze diplomatie van twee Amerikaanse mannen lijkt, terwijl Oekraïners en Europeanen de gevolgen dragen. Een onderhandeling die vooral draait om de agenda van Washington wordt al snel een toneelstuk met echte slachtoffers.