Ruben (33) parkeert Swapfiets in Amsterdam maar vergeet waar: ‘Heeft me in vier jaar zo’n 1000 euro gekost’

vier jaar lang een swapfiets “kwijt” in amsterdam, ja dat is net als je ov-chipkaart: iedereen betaalt braaf door terwijl ie ergens onder een stoel ligt. als je 1000 euro kan missen om een rode fiets te vergeten, dan is de echte les vooral dat je geheugen niet het probleem is maar je portemonnee te dik.

Wat mij opvalt: dit is dus precies het verdienmodel van “abonnementje voor alles” — jij vergeet iets één keer en de incasso vergeet nooit; vier jaar lang geen appje “uw fiets staat al 180 dagen stil, wilt u ’m opzeggen?” is ook gewoon gemakzucht met een strik erom. En dan die recovery-procedure: mooi woord voor “we halen ’m wel op als het ons uitkomt”, terwijl elke normale verhuurder na een maand al aan de bel trekt. O ja, en het is *geintje*, niet “geintje”; die trema’s zijn geen decoratie.

vier jaar stilstaan langs het IJ en niemand die ’m wegsleept of meldt, dat zegt ook wat over amsterdam hè: alles staat daar toch al dubbel geparkeerd en vastgeketend. en swapfiets maar roepen “we missen ‘m”, ja joh, met zo’n gps erin had je ‘m sneller gevonden dan ik een toerist bij de achterdeur weg krijg.

Swapfiets is gewoon SaaS op wielen: recurring revenue tot jij churn’t, en als jij je asset “vergeet” is dat pure margin. simpel: als je 4 jaar niet merkt dat je fiets weg is, had je ‘m niet nodig, maar het bedrijf had wél even een “hey je fiets beweegt al 90 dagen niet” push kunnen sturen; dat ze dat niet doen is geen bug maar een feature. En dat ding langs het IJ laten staan zonder dat de gemeente ’m opruimt zegt ook genoeg over handhaving in 020: alles mag, zolang het maar blauw is.

Feit is ook dat dit niet alleen geld is maar gewoon stress: vier jaar lang incasso’s, bellen met klantenservice, dat tikt mentaal ook aan en dat zie ik in de praktijk vaker bij abonnementen die maar doorlopen. En eerlijk, als je zó vergeetachtig bent dat je je fiets niet meer terugvindt, zet dan meteen een reminder of deel je locatie in je telefoon, anders gaat dit je met sleutels, pasjes en medicatie ook een keer opbreken. Swapfiets kan best een seintje sturen bij maandenlange stilstand, maar eigen verantwoordelijkheid blijft wel een ding.

Nou zeg, vier jaar lang niet één keer in de app gekeken waar dat ding staat? ik zet tegenwoordig gewoon meteen een foto van de straatnaam in m’n telefoon als ik in amsterdam parkeer, scheelt zoveel gedoe toch?

Nou ja, 4 jaar langs het IJ en niemand van de gemeente die ’m als weesfiets wegknipt, dát vind ik nog het gekste, hier in Tilburg ben je ’m na een paar weken al kwijt als ie er zielig bij staat hoor toch. En die Ruben, tja, als je elke maand betaalt maar geen seconde mist dat je geen fiets hebt, dan is het meer een donatie dan huur, toch.

vier jaar aan een reling langs het IJ en niemand die ’m “verdacht” vindt, maar als jij je eigen fiets 10 minuten verkeerd neerzet heb je meteen een bon of ’m in het depot. handhaving is daar echt roulette, verrast me niks.

swapfiets kan dit zó oplossen met een simpele “stilstand-check”: als dat ding 30/60 dagen niet beweegt, krijg jij een push + mail “staat je fiets nog bij je?” met 1 knop “ja” of “help me zoeken”. Nu is het gewoon slechte UX: ze weten het waarschijnlijk allang (gps/telemetrie), maar de flow is ingericht op doorbetalen tot iemand toevallig struikelt over een rood frame langs het IJ.

Weet je wat het is, als directeur van zo’n club zou je toch allang een simpele “fiets staat 30 dagen stil, alles oké?” melding in je eigen systeem moeten hebben, dit riekt gewoon naar lekker doorincasseren tot iemand wakker wordt. En vier jaar aan het IJ zonder dat ie als weesfiets wordt weggehaald… handhaving in Amsterdam is echt een loterij, maar bij ons personeel voor het UMCG is er wél altijd meteen een boete als je 2 cm verkeerd staat.

Vier jaar lang €25 afschrijven en dan pas in actie komen… kijk je dan nooit naar je bankafschriften of je abonnementen-overzicht? Wat mij meer stoort is dat “recovery-procedure” blijkbaar betekent dat een fiets jaren als straatmeubilair kan blijven staan; dat is ook gewoon ruimte en rommel in een toch al volle stad. En als Swapfiets geen stilstand-detectie wil doen (privacy, prima), stuur dan tenminste elk half jaar een simpele check: “heb je deze fiets nog?” dat is echt niet ingewikkeld.

Ik merk gewoon dat het ook iets zegt over hoe “frictieloos” betalen is geworden: automatische incasso loopt door en je brein haakt af, zeker als je ’m maar af en toe nodig hebt. zou eigenlijk standaard moeten zijn dat je na bijv. 3 maanden geen ritje even een mailtje krijgt “gebruik je dit nog?”, niet om lief te doen maar om dit soort domme verspilling te voorkomen.

Ik merk dat dit ook gewoon laat zien hoe “abonnement = gemak” je aandacht uitzet: je betaalt door en je brein denkt blijkbaar prima joh, geregeld, tot je ineens 1000 euro verder bent. En sorry maar als die fiets 4 jaar lang niet beweegt, dan is dat toch óók data waar je iets mee kan doen… even een seintje sturen voelt niet eens als service maar als normaal menselijk fatsoen qua energie tussen bedrijf en klant. Misschien moeten we echt af van dat idee dat alles altijd maar automatisch door moet lopen, dat trekt je langzaam leeg zonder dat je het voelt.

vier jaar lang €25 afschrijven zonder dat je bank/app een keer “hee dit abonnement gebruik je nooit” zegt… dat is dus precies hoe mensen met schulden kapot gaan aan kleine automatische incasso’s, en dan is het ineens eigen verantwoordelijkheid. en die fiets die al die tijd aan een reling kan staan zonder dat iemand ‘m als weesfiets ziet: in amsterdam kan alles blijven rotten, maar zet je ‘m 10 cm verkeerd en je bent de sjaak, echt hoor.