Roelof Salomons: beleggen in energie, technologie en defensie: zo pak je de investeringsgolf mee

Leuk rijtje buzzwords (energie/tech/defensie) maar dat is inmiddels ook waar iedereen al in zit, dus “investeringsgolf meepakken” klinkt meer als instappen als het feestje al half voorbij is. En voor de gewone belegger is dit slechte UX: je krijgt sectorlabels, maar geen simpele checklists over risico’s (politiek, subsidies, exportregels, cycliciteit) of hoe je voorkomt dat je eindigt met 12 ETF’s die stiekem dezelfde 7 megacaps kopen.

Die sectoren zijn leuk voor een praatplaatje, maar de echte “golf” zit ’m vaak in wie de vergunningen, netaansluitingen en exportregels overleeft. In de praktijk kan een windpark of datacenter gewoon jaren stil staan op stikstof, bezwaar, capaciteit op het net of een ITAR/ASML-achtige beperking, en dan heb je als belegger wél koersrisico maar geen “groei” voorlopig. Dus ja, energie/tech/defensie, maar kijk vooral naar welke bedrijven hun omzet uit langjarige overheidscontracten of gereguleerde infra halen, anders ben je gewoon aan het meedeinen op sentiment tot de volgende Kamerbrief.

Ach energie tech defensie leuk hoor, maar kijk ff naar schulden en cashflow want met die rente gaan de mooie groeiverhalen als eerste onder water, en als je ’t niet snapt pak gewoon één saaie brede index en ga weer werken man toch

Luister, al dat “investeringsgolf”-gelul is leuk maar kijk eens wat er écht door de stad rijdt: alles wat met het stroomnet, trafostations, kabels, transformatoren en onderhoud te maken heeft zit bomvol werk en wachttijden, dáár gaat het geld heen. Defensie en tech zijn mooie praatjes voor in een podcast, maar zonder koper in de grond en monteurs op de bus kan je hele transitie/AI leger mooi in z’n eigen stekker kijken, jansen.