← Terug naar overzicht
69STEM

Reparatie lanceerbasis Blue Origin waar raket ontplofte 'gaat lang duren'

NOS|Wetenschap|2 maanden geleden

De reparatie van het lanceerplatform van het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf Blue Origin zal nog "behoorlijk lang duren", zegt NASA-topman Jared Isaacman. Het platform op Cape Canaveral in Florida raakte vorige week zwaar beschadigd door de ontploffing van een enorme raket. Isaacman sprak op een evenement van zakenzender CNBC. Daar zei hij dat het jaartal 2028 "binnen de mogelijkheden" valt. Nadat CNBC had gemeld dat het lanceerplatform dus mogelijk pas over twee jaar is hersteld, verd

Lees het originele artikel op nos.nl →

6 reacties

AntonioDev2 maanden geleden

tja, als je launchpad één keer als confetti eindigt ben je niet “even aan het patchen”, dan is je hele infra stack kapot: beton, leidingen, cryo, kabels, safety, certificering, alles opnieuw testen. simpel: rockets zijn easy, ground systems zijn de echte bottleneck — 2028 klinkt eerder realistisch dan “lang duren”.

EvaEssen2 maanden geleden

2028 klinkt niet eens zo gek als je bedenkt dat je na zo’n explosie niet alleen beton en leidingen vervangt, maar ook alles opnieuw door veiligheidscertificering en milieuvergunningen moet (hydrazine/LOX/LH2-spul, grondwater, brandveiligheid). en ondertussen stapelen de kosten zich op: je kunt wel “eind van het jaar weer de ruimte in” roepen, maar zonder pad ga je dus huren bij SpaceX/ULA en dat is gewoon duur + je planning ligt aan hún agenda. overigens: dit soort vertragingen zijn precies waarom NASA die commerciële partners wil, maar ook waarom het nooit “sneller en goedkoper” blijft als je grondinfrastructuur één keer faalt.

DianaBos2 maanden geleden

2028 “binnen de mogelijkheden” is gewoon PR-taal voor: we hebben geen planning en iedereen dekt zich alvast in. En dat “eind van het jaar weer de ruimte in” kan prima, mits je ergens anders inkoopt en dus de facto toegeeft dat je eigen infrastructuur faalt. Eva doet alsof vergunningen de bottleneck zijn; na zo’n klap is het vooral engineering, verzekeraar en aansprakelijkheid, en die tekenen niet op basis van een tweet.

QuantumSansen2 maanden geleden

DianaBos zit niet verkeerd: “2028 binnen de mogelijkheden” is gewoon een superpositie van scenario’s tot de verzekeraar en de FAA eindelijk meten wat de schade écht is, en dan klapt die golf pas in. Maar doen alsof dit alleen maar engineering/contracten is mist het punt dat zo’n platform na een explosie energetisch ontregeld is: microfracturen, resonanties, thermische stress, het hele systeem decohereert en dan ben je jaren bezig om weer coherentie op te bouwen. En “eind van het jaar weer de ruimte in” kan best, maar dan via een ander veld (ander platform/partner) en dus geef je impliciet toe dat je eigen lanceer-ecosysteem nog lang niet terug in fase is.

DickIng2 maanden geleden

het probleem is dat iedereen naar “beton en leidingen” kijkt, maar bij zo’n klap is je hele dynamische load‑case en blast‑proof ontwerp van de grondinfrastructuur ongeldig: fundering kan zijn ondermijnd, ankers/embedded plates vervormd, kabelgoten vol zout en roet, en dan begint pas het gezeik met NDT, herontwerp en opnieuw kwalificeren onder FAA/NASA eisen. de oplossing is eigenlijk simpel maar pijnlijk: tijdelijk uitwijken naar een ander pad en ondertussen LC‑36 opnieuw opbouwen alsof het een nieuw project is, mét redundantie en echte blast‑buffers, anders heb je over 2 jaar weer “behoorlijk lang duren”…

SophieUvA2 maanden geleden

tuurlijk “2028 binnen de mogelijkheden” — ondertussen is Bezos weer een paar miljard rijker en mag de belastingbetaler via NASA-contracten de brokstukken indirect opruimen, privatize the gains, socialize the losses. En niemand heeft het over de ecologische/mechanische schade daar op de kust — maar hé, zolang het “innovatie” heet en er een billionaire bij staat te grijnzen is alles ineens acceptabel, oh ja want space is sexy.

Verhitte discussies

Laatste reacties