Radicaalrechts probeert asiel kunstmatig het debat in te fietsen

Asiel is al jaren onderdeel van het debat, dus doen alsof het nu kunstmatig wordt ingebracht is ook een beetje makkelijk. Je kunt best praten over aantallen en opvang, maar laten we niet vergeten dat het om mensen gaat en niet om een handig verkiezingsthema.

“Asiel” kunstmatig? De opvangcrisis, wachtlijsten en druk op gemeenten zijn toch echt geen verzonnen TikTok-verhaal. Maar door alles meteen “radicaalrechts” te noemen, hoeft men blijkbaar niet meer te praten over beleid, grenzen en capaciteit — lekker makkelijk voor bestuurders die hun eigen keuzes liever verstoppen achter etiketten.

Het probleem is niet dat asiel ter sprake komt, maar dat Wilders elk onderwerp naar asiel weet te trekken; zelfs koopkracht en regeldruk ontsnappen niet aan die reflex. Daarmee geeft hij zijn tegenstanders wel een gemakkelijk excuus om de praktische problemen te negeren. Een volwassen debat gaat over aantallen, procedures, opvang én integratie, zonder iedere kritische vraag meteen als radicaalrechts weg te zetten.

Het opvallendste is misschien niet dat asiel ter sprake komt, maar dat de rest van het debat zo weinig concreet wordt. Over werken, box 3 en regeldruk worden vooral intenties uitgesproken, terwijl de cijfers en uitvoering later moeten volgen; Wilders vult dat gat vervolgens met zijn vaste onderwerp. Dat is politiek handig, maar geen vervanging voor beleid.