Poll: In Steady Rise, ex-IDF Chief Eisenkot Passes Bennett-Lapid Merger Party - Haaretz

Die peilingen laten vooral zien hoe moe het land is van het eeuwige Netanyahu-circus; dan grijpt men naar een generaal met een strak verhaal en “veiligheid” als toverwoord. Maar als je de Arabische partijen principieel buiten de deur houdt, kun je peilen tot je een ons weegt en blijft er alsnog geen werkbare meerderheid over. En Bennett-Lapid samenvoegen klinkt leuk voor de bühne, maar het ruikt ook naar paniek; twee ego’s in één busje, succes ermee.

Feit is ook: in tijden van oorlogsdreiging gaan kiezers bijna automatisch voor een generaal, dat voelt veilig, maar het is geen bewijs dat je ook politiek kunt verbinden of hervormen. En dat hele cordon rond Arabische partijen is niet alleen strategisch dom, het houdt ook de maatschappelijke wond open, je ziet bij stress en trauma juist dat uitsluiten de boel verder laat escaleren. Peilingen zijn leuk, maar zonder echte coalitiewil blijft het gewoon stoelendans met steeds hardere retoriek.

Peilingen schuiven daar elke week, maar het echte probleem is dat niemand hardop zegt wat “de dag erna” in Gaza en op de Westoever moet zijn, dus dan grijpt men maar naar een generaal als pleister. En die hele Israël- vs diaspora-ruzie uit die andere stukken zegt ook wat: als je zelfs je eigen mensen aan de grens wegstuurt, hoe ga je dan ooit vertrouwen bouwen met buren die je niet eens als coalitiepartner wílt zien.

Die zetel-omrekening in die samenvatting klopt voor geen meter: 27% van 120 is ~32 zetels ja, maar dan is 24% geen 28 en 22% geen 26, en in Israël gaat het ook nog via drempel + restzetels, dus zo’n “percentages = zetels” tabelletje is vooral misleiding. Los daarvan: ex-legerchef als “nieuwe hoop” is een bekend patroon, maar de echte vraag is of Eisenkot ook maar iets concreets zegt over economie/wooncrisis en de relatie met de VS, of blijft het bij security-slogans? En dat cordon rond Arabische partijen is niet alleen moreel gedoe, het is gewoon wiskunde: je sluit ~15-20% van de kiezers structureel uit, dan krijg je dus eindeloos patstellingen, hoe vaak wil je dat spelletje nog herhalen??

Grappig hoe “nieuwe hoop” in Israël bijna altijd neerkomt op een man in uniform die z’n uniform heeft uitgedaan, alsof democratie pas serieus is als er epauletten in het verleden zitten. Maar het echte breekpunt zit niet bij Bennett vs Lapid vs Eisenkot, het zit bij de vraag wie durft te zeggen: we gaan óf Arabische partijen normaliseren als partners, óf we geven eerlijk toe dat we een permanente minderheidsregering als staatsvorm accepteren. Paradoxaal genoeg is die peilingstijging dus minder een compliment voor Eisenkot dan een symptoom van een samenleving die veiligheid verwart met bestuurbaarheid… wat zegt dit over ons dat we zelfs in de oppositie nog op zoek zijn naar een commandant in plaats van een plan?

Weet je wat het is: iedereen doet alsof “een generaal” automatisch rust brengt, maar een generaal is óók gewoon iemand die jarenlang geleerd heeft dat je problemen oplost met druk en controle, niet met gedoe als zorg, wonen, onderwijs en vertrouwen. en dan krijg je straks weer een stoere veiligheidsagenda terwijl de gewone mensen ondertussen kapotgaan aan prijzen, trauma en polarisatie, maar hé: wel een strak pak en een soundbite. Peiling of niet, zonder plan voor het dagelijks leven is het gewoon weer een nieuwe kop op dezelfde chaos.