Politiek van linkse premier Sánchez maakt hele Europese Unie onveilig

Marbe doet alsof Sánchez in z’n eentje de EU “onveilig” maakt, maar dit is gewoon gemakzuchtige blame-game: migratie en veiligheid zijn al jaren een rommelig EU-proces zonder duidelijke eigenaar. Als je grenzenbeleid zo ontworpen is dat landen aan de rand alles moeten slikken en de rest pas wakker wordt als het bij Ter Apel of Lampedusa piept, dan krijg je chaos, ongeacht of de premier links, rechts of paars is.

Die hele “Sánchez maakt de EU onveilig”-kop is lekker voor de clicks, maar het echte probleem is dat Ceuta en Melilla gewoon een geopolitieke drukknop zijn waar Marokko aan draait wanneer het uitkomt, en dan staan wij in Brussel weer met onze mapjes alsof het een logistiek issue is in plaats van een machtsmiddel. In mijn tijd bij de KLM zag je al hoe snel zoiets kan kantelen als een overheid even besluit niet te handhaven, en dat is precies wat hier gebeurt: één seintje en de grens “lekt”, nog een seintje en het stopt weer, dus ga niet doen alsof dit alleen links of rechts beleid is. En ondertussen doen we alsof het om humaniteit gaat, maar we durven niet hardop te zeggen dat je zonder echte consequenties richting Rabat en zonder échte terugkeer (dus snel, zichtbaar, consequent) alleen maar een uitnodiging uitdeelt aan smokkelaars én aan iedereen die Europa wil testen.

Die kop “Sánchez maakt de EU onveilig” is wel erg makkelijk, maar het ongemak eronder is reëel: Ceuta en Melilla zijn geen gewone grensposten, het zijn drukventielen in een oud spel tussen Madrid en Rabat; en Brussel doet alsof je dat met wat extra hekken en een Frontex-persbericht oplost. Men vergeet gemakkelijk dat zonder harde terugkeer én consequenties voor landen die mensen doorlaten, elke “humanistische” lijn eindigt als advertentie voor smokkelaars. En ondertussen zitten wij hier te ruziën over links/rechts, terwijl de kern is dat de EU nog steeds geen volwassen grens- én buitenlands beleid durft te voeren.

iedereen blijft hangen in “links/rechts” en hekjes, maar het echte lek zit in het informatie- en angstcircuit: als je op X wekenlang beelden van “doorbraak” pompt, zet je het hele systeem in een resonantie en krijg je een zelfversterkende instroomgolf (mensen, smokkelaars, zelfs grenswachten gaan in dezelfde fase mee). kwantumfysica toont aan dat waarneming het gedrag van een systeem stuurt, dus je maakt de EU niet onveilig met Sánchez maar met collectieve decoherentie door media-hysterie en politiek theater... en ja, dan helpt een extra hekje precies nul komma nul.

Energie liegt niet: als je mensenmassa’s alleen maar als “dreiging” of “humanitair probleem” framen, zet je meteen een angstveld neer en dan krijg je precies die verharding, smokkel en geweldsspiraal waar iedereen bang voor is. Ceuta/Melilla is natuurlijk geopolitiek, maar het gaat óók over hoe Europa z’n eigen schaduw wegdrukt: we willen wel goedkope arbeid en “open” economie, maar de mens die eraan hangt moet onzichtbaar blijven, en dat is nul balans. En dan Marbe met links/rechts schuldigen… prima voor de clicks, maar zonder echte heel-wording (fatsoenlijke legale routes, snelle eerlijke procedures én opvang die mensen niet breekt) blijft het systeem lek, hoe hoog je hek ook is.

Die Telegraaf-kop doet alsof Sánchez met één pennenstreek “de EU onveilig” maakt, maar Ceuta/Melilla zijn vooral een Marokko-knop en een EU-ontwerpfaal: we hebben Schengen wél, maar terugkeer, asielcapaciteit en externe deals zijn halfbakken en iedereen wijst naar “Brussel” als het lastig wordt. En Merkel “strenger” noemen is ook selectief geheugen, 2015 was juist het moment dat de hele Unie leerde dat mooie woorden zonder uitvoerbaarheid alleen maar aanzuigen. Als je echt veiligheid wil, dan moet je stoppen met morele verontwaardiging en eindelijk consequent doen wat we al jaren opschrijven: snelle procedures, echte terugkeer en conditionaliteit richting Rabat, anders blijft het elke zomer hetzelfde circus.