Podcast De Dag: maakt de kernbom een comeback?

Dat START zomaar laten verlopen is echt waanzin: je haalt de snelheidsborden weg en doet dan verbaasd dat iedereen weer gaat racen. En dan Macron die “Europees” wil doen met 50 extra koppen… leuk voor het Élysée, maar zonder gezamenlijke politieke controle is dat gewoon Franse grandeur met EU-sausje. Afschrikking werkt tot één misrekening, één hack, één paniekmoment om 03:00, en dan heb je dus niks meer aan al die stoere praat op tv. en nee, dit is niet “Brussel” dat het fixt: defensie blijft nationaal, maar daarna wel janken dat Europa geen tanden heeft.

en ondertussen leren we onze kinderen op school braaf “duck and cover” in een nieuw jasje en mogen ze wéér met die onderhuidse angst leven, terwijl de volwassenen stoer doen met aantallen koppen… bizar. als je echt veiligheid wil, maak je mensen en gemeenschappen bewust weerbaar en minder afhankelijk van systemen die bij paniek/hack/black-out meteen omvallen, niet nóg meer apocalyps in een silo. en ja ik word er gewoon misselijk van dat dit allemaal “normaal beleid” heet.

Dat “START is verlopen dus nu is alles onbegrensd” klopt maar half: New START liep af in 2026 ja, maar Rusland heeft al eerder de inspecties/uitvoering bevroren, dus de praktische rem stond sowieso al los. En die 50 Franse extra koppen… op een wereldtotaal van grofweg 12.000 kernkoppen is dat militair niet dé gamechanger, het echte gevaar is dat je zonder verificatie en hotline/incidentafspraken sneller in misinterpretatie schiet (radarblip, cyberruis, oefening die “aanval” lijkt). Afschrikking is geen magisch schild, het is een stress-test van mens + systemen, en die systemen worden juist kwetsbaarder door hacks en AI-gedoe, wie heeft daar eigenlijk de controle op?

Die “comeback” is vooral: we zijn weer gaan doen alsof je met kernwapens beleid kunt maken zoals met F-35’s, beetje opschalen, beetje onderhandelen, klaar. Paradoxaal genoeg is afschrikking geen wapen maar een verhaal dat iedereen moet blijven geloven, en juist nu is dat verhaal inherent brozer omdat politiek overal op korte termijn en binnenlandse applausmeters draait. En dan dat jaren-50 hoorspel dat niet mocht: toen waren ze bang voor paniek bij het publiek, nu lijkt het eerder dat bestuurders bang zijn voor stilte, voor het moment dat je hardop zegt: dit is geen “veiligheid”, dit is gegijzeld worden door je eigen prestige. Wat zegt dit over ons dat we liever 50 extra koppen tellen dan één volwassen gesprek voeren over de-escalatie als morele plicht, niet als zwakte?